รจะกล้าลองดี
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครกล้าหือ เย่หนานก็เบะปากอย่างเบื่อหน่าย เขาเดินหาทำเลเหมาะๆ ก่อนจะสะบัดมือเบาๆ
วิ้ง
โต๊ะน้ำชาชุดหรูพร้อมเก้าอี้ปรากฏขึ้นตรงหน้า
เย่หนานและหลิงหลงทิ้งตัวลงนั่งอย่างสบายอารมณ์ เริ่มต้นมหกรรมแทะเม็ดแตงและจิบชา รอคอยกู้เฉินออกมาอย่างใจเย็น
เห็นดังนั้น ซูเม่ยเอ๋อร์ก็เตรียมจะเดินเข้าไปหา
คุณหนู สตรีวัยกลางคนรีบร้องทัก พยายามจะรั้งนางไว้
ไม่เป็นไรหรอก วางใจเถอะ ซูเม่ยเอ๋อร์สะบัดมือหลุดจากการเกาะกุม แล้วเดินตรงดิ่งไปหาเย่หนานทันที
สตรีวัยกลางคนทำได้เพียงถอนหายใจแล้วเดินตามไปอย่างจำยอม
สำนักร้อยสำราญของนางเป็นเพียงขุมกำลังใต้อาณัติของตระกูลซู หากไม่ใช่เพราะซูเม่ยเอ๋อร์เป็นฝ่ายมาหา ป่านนี้ตระกูลซูคงลืมไปแล้วว่ามีสำนักเล็กๆ อย่างพวกนางอยู่
ในสายตาของตระกูลซู สำนักร้อยสำราญนั้นช่างต่ำต้อยด้อยค่า มีหรือไม่มีก็ไม่ต่างกัน
น้องหลิงหลง พี่สาวขอนั่งด้วยคนได้ไหมจ๊ะ ซูเม่ยเอ๋อร์ฉลาดพอที่จะไม่ถามเย่หนาน แตหันไปส่งยิ้มหวานให้หลิงหลงแทน
ได้สิเจ้าคะ พี่สาวนั่งเลย หลิงหลงตอบรับอย่างเป็นกันเอง ไม่ได้ถือตัวแต่อย่างใด
จากการสังเกตสั้นๆ ซูเม่ยเอ๋อร์ดูออกว่าเย่หนานรักและตามใจเด็กหญิงคนน
