เมิ่งจิ่งโจวจึงเคยได้ยินชื่อผู้อาวุโสเซวี่ยหมัว
ตอนเด็กเมื่อเขานอนไม่หลับ มารดาชอบใช้ผู้อาวุโสเซวี่ยหมัวมาขู่เขา
“ผู้อาวุโสเซวี่ยหมัวเป็นผู้บำเพ็ญฝ่ายมาร ฆ่าคนมานับไม่ถ้วน
เล่ากันว่าเขาเขียนชื่อเมืองทั่วหล้าลงบนกระดาษ ม้วนเป็นก้อน หยิบได้เมืองใดก็ใช้ผู้คนในเมืองนั้นมาบำเพ็ญ
เส้นทางการบำเพ็ญของเขาปูด้วยกองกระดูก!”
“เขายังเคยสนับสนุนฮ่องเต้แห่งอวี๋องค์หนึ่ง ตัวเองเป็นราชครู มีอำนาจเต็มราชวงศ์ต้าอวี๋
ภายหลังไม่รู้หายไปไหน บ้างว่าเขาทำชั่วมากเกินไป ตายใต้ภัยพิบัติสายฟ้า ตอนนี้ดูเหมือนเขาหลบซ่อนอยู่ที่นี่!”
“สำนักเวิ่นเต๋า หยุนจือ”
เห็นหยุนจือไม่หวั่นไหว เซวี่ยหมัวสงสัย ชื่อเสียงของตนไม่ได้แพร่หลายมาถึงยุคนี้หรือ?
ช่างเถอะ งั้นก็สังหารใหญ่สักครั้ง ให้ผู้คนได้รู้จักนามของข้า
ขั้นข้ามพิบัติต่างจากขั้นรวมร่าง พวกเขาฟื้นคืนสู่จุดสูงสุดได้อย่างรวดเร็วหลังตื่น
ยักษ์เลือดสูงเทียมฟ้าปรากฏกาย คำรามกึกก้อง ยักษ์เลือดเปลี่ยนกฎเป็นขวาน เพียงแกว่งเบาๆ
พื้นที่ก็สั่นสะเทือน ราวกับทั้งถ้ำสวรรค์ทนพลังของเขาไม่ไหว!
หยุนจือยกมือข้างเดียวขึ้นหน้าอก แผ่รัศมีทองไร้ขีดจำกัด ราวกับพระพุทธรูปที่ก้าวออกมาจากภาพวาด
ศักดิ์สิทธิ์สูงส่ง ไม่อาจลบหลู่
นางผลักฝ่ามือออกไป แสงทองนับหมื่นทะลุความมืด พุ่งใส่ยักษ์เลือด
ยักษ์เลือดใช้ขวานคู่ป้องกัน ขวานที่สร้างจากกฎค่อยๆ ละลายในแสงทองนับหมื่น พร้อมกับเปลือกแข็งของยักษ์เลือด
ผ