เทียนอยู่ในทะเลบูรพา แต่เขาไม่รู้ตำแหน่งที่แน่ชัด”
หยุนจือพยักหน้า นี่ไม่ใช่ข้อมูลใหม่ จับขั้นรวมร่างยุคโบราณมามากมาย รวมกับการตรวจสอบตำราโบราณ
รู้มานานแล้วว่าเซียนอิงเทียน หนึ่งในเซียนห้าคนแห่งยุคโบราณอยู่ในทะเลตะวันออก
“เซียนอิงเทียน?”
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลู่หยางได้ยินชื่อนี้ เซียนอมตะเคยพูดถึงหลายครั้ง
ตามที่เซียนอมตะเล่า เซียนอิงเทียนเป็นเซียนที่มีพลังเท่าเทียมกับเซียนอมตะ
เมื่อพิจารณาพลังและนิสัยของเซียนอมตะ ลู่หยางยังไม่มีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับเซียนอิงเทียน
“เซียนอิงเทียนอยู่ในทะเลตะวันออก? ไป ไป ไป พาข้าไปหาเขา
ข้าออกหน้า รับรองด้วยชื่อเสียงของข้า เจ้าจะได้กินดีอยู่ดี อยากได้อะไรก็ได้!”
ในห้วงจิต เซียนอมตะพูดอย่างตื่นเต้น วาดฝันให้ลู่หยาง
ลู่หยางเตือน:
“ท่านอย่าลืมว่าตัวเองตายอย่างไร จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้ว่าใครฆ่าท่าน นอกจากท่านมีเซียนอีกสี่คน
ต้องเป็นคนใดคนหนึ่งแน่ ท่านไม่กลัวว่าเป็นเซียนอิงเทียนหรอกหรือ?”
เซียนอมตะถูกลู่หยางสาดน้ำเย็น สงบลง พูดอึกอัก: “คง…คงไม่ใช่กระมัง เซียนอิงเทียนเป็นคนดี ไม่น่าจะมีใจร้าย…”
“งั้นท่านคิดว่าในสี่เซียน ใครมีโอกาสฆ่าท่านมากที่สุด?”
เซียนอมตะเงียบ นางรู้สึกว่าไม่มีใครจะฆ่าตน ปกติทุกคนแสดงออกอย่างเป็นมิตร สุภาพกับนางมาก
แต่นางต้องยอมรับว่า ความตายของนางต้องเกี่ยวข้องกับหนึ่งในสี่เซียนแน่
“งั้นท่านคิดว่าใครทำให้ดวงดาราทั้งหมดกลายเป็นแผ่นด
