อิงเทียน บอกว่าสามพยางค์ฟังดูมีพลัง ทุกคนตั้งชื่อเซียนสามพยางค์กันเถอะ
แล้วแนะนำให้ข้าใช้ชื่อ ‘เซียนอมตะ’”
“ข้าไม่อยากใช้ ‘เซียนอมตะ’ ฟังน่าเกลียด แถมแยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง ทำให้ข้าเหมือนผู้ชาย
จะมีอะไรฟังดีเท่าเซียนอมตะน้อย?”
ลู่หยางคิดว่าหวงโต้วโต้วฟังดีกว่า แต่พูดไม่ได้ ไม่งั้นเซียนอมตะต้องขนลุกแน่
ศิษย์พี่ใหญ่แน่ใจว่าขังนักโทษสองคนดีแล้ว บอกลาอาจารย์ทวด จึงพาลู่หยางสองคนออกจากเขาคุมขัง
“ศิษย์พี่ใหญ่ จะไปดูถ้ำสวรรค์ที่ซานลี่บอกหรือ?”
ลู่หยางเห็นศิษย์พี่ใหญ่ยังไม่กลับเขาประตูสวรรค์ บินออกจากสำนักเวิ่นเต๋าเลย
เมฆที่หยุนจือควบคุมใหญ่มาก มองไม่เห็นด้านล่าง ลู่หยางจึงไม่รู้สึกกลัวความสูง
หยุนจือพยักหน้า
ทรัพย์สมบัติทั้งชีวิตของขั้นรวมร่างคนหนึ่ง คุ้มค่าแก่การตรวจสอบ
