พลังสู้รบสูงที่สุด
ผู้บำเพ็ญทั่วไปมีความสัมพันธ์กับสองคนนี้แม้เพียงนิด ก็สามารถประสบความสำเร็จ อยู่สบายไปชั่วชีวิต
แต่ลู่หยางกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย
“เป็นเพราะมีศิษย์พี่ใหญ่ใช่ไหม?”
ลู่หยางรู้สึกว่าตนพบต้นตอแล้ว
การปรากฏตัวครั้งแรกของสองคนต้องอับอาย ล้วนเป็นเพราะมีศิษย์พี่ใหญ่
ตอนนี้ศิษย์พี่ใหญ่ไม่อยู่ สองคนจึงมีโอกาสแสดงความสามารถเสียที
ท่านเต๋าปู้ อวี่ถือกระบี่สะสมพลัง ดวงตาเปล่งประกาย ดูเหมือนจะออกกระบี่อีกครั้ง
อีกสองคนเห็นท่าไม่ดี ไม่สนใจแม้แต่จะนำศพเพื่อนกลับ หันหลังวิ่งหนี
ท่านเต๋าปู้ อวี่ก็ไม่ไล่ตาม
แม้เขาจะออกกระบี่อีกครั้งได้ แต่สองคนนั้นมีการป้องกันแล้ว อาจป้องกันได้
หากป้องกันได้ สองคนโต้กลับ ตัวเขาไม่กลัวสู้อีกยก แต่ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวรับผลกระทบจากการต่อสู้ของขั้นรวมร่างไม่ได้
“พวกเจ้าสองคนไม่เป็นไรใช่ไหม?”
ท่านเต๋าปู้ อวี่รีบลงมา ห่วงใยสองคน พบว่าทั้งสองไม่มีบาดแผล ดูเหมือนหลายวันนี้อยู่ในเมืองปู่อี้สบายดี
“ไม่เป็นไร”
สองคนโบกมือ รู้สึกถึงลมปราณรอบตัว อดรำพึงไม่ได้
ออกจากเมืองปู่อี้สำเร็จ ความรู้สึกควบคุมพลังวิเศษช่างดีจริงๆ
ในเมืองปู่อี้ใช้วิชาไม่ได้ จำกัดพรสวรรค์ของพวกเขาไปไม่น้อย
“ไม่เป็นไรก็ดี ไม่เป็นไรก็ดี” ท่านเต๋าปู้ อวี่โล่งอก “แค่ปล่อยสองคนนั้นหนีไป”
“พูดถึง ในเมืองปู่อี้มีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างด้วยใช่ไหม พวกเจ้าจัดการอย่างไร?”
ท่านเต๋าปู้ อวี่มองลู่หยางและ
