หยิ่งยโส คิดว่าไม่มีใครวางแผนเหนือพวกเขาได้ ผู้ใหญ่บ้านใช้จิตวิทยานี้ ปล่อยให้พวกเขาคิดหาทางออก ยอมให้พวกเขาเล่นงานตำรวจ จนถึงนาทีสุดท้าย จึงขโมยแผ่นหยก ทำให้แผนของพวกเขาล้มเหลว แล้วกำจัดพวกเขาในศาลบรรพบุรุษ
สองคนนี้ระมัดระวังมาก ตอนกลางคืนจะไม่ออกจากโรงเตี๊ยม ผู้ใหญ่บ้านจึงจงใจเผยช่องโหว่ ล่อเหยื่อออกมา ตอนนี้ ถึงเวลาลากอวนแล้ว!
สีหน้าของลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวไม่ดีเลย พวกเขาเป็นคนฉลาด เพียงชั่วขณะก็เข้าใจว่าทั้งหมดนี้คือแผนของผู้ใหญ่บ้าน ประมาทเกินไป!
ผู้ใหญ่บ้านไม่พูดอะไรอีก หางพุ่งออกมาเร็วดั่งสายฟ้า ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกซัดกระเด็นไปติดผนัง
โชคดีที่ด้วยกฎที่ว่าศาลบรรพบุรุษปลอดภัย สองคนจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ ไม่เช่นนั้นแค่หางฟาดครั้งเดียว พวกเขาก็ต้องตายคาที่!
สองคนใจหาย พลังและความเร็วต่างกันมากเกินไป ใช้วิธีใดก็ชดเชยไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าผู้ใหญ่บ้านเป็นอมตะ ต่อให้เขาตายได้ พวกเขาก็ทำร้ายอีกฝ่ายไม่ได้
ผู้ใหญ่บ้านรู้ว่าในศาลบรรพบุรุษฆ่าพวกเขาไม่ได้ งั้นก็แค่ผลักพวกเขาออกไปข้างนอก! นอกศาลบรรพบุรุษ เขาคือผู้ไร้พ่าย!
ผู้ใหญ่บ้านใช้ร่างมหึมาพุ่งเข้าใส่สองคน พวกเขาเห็นท่าไม่ดี ไม่ต้องปรึกษากัน ผลักอีกฝ่ายกระเด็นออกไปคนละทาง กลิ้งหลบการโจมตีของผู้ใหญ่บ้าน
“มีฝีมือไม่น้อย”
ผู้ใหญ่บ้านหัวเราะเยาะ แต่ไม่ได้ใส่ใจ กลเล็กๆ แค่นี้ใช้ได้แค่ครั้งเดียว
“อ้อมไปด้านหลัง!”
ลู่ห