จากการวิจัยของเขาตานติ่ง พบว่าการกินซาลาเปาใส่เนื้อเป็นเวลานานจะทำให้ขาดสารอาหาร ร่างกายเจริญเติบโตไม่สมบูรณ์
เพื่อปรับปรุงอาหารประจำวันของพวกตำรวจ ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวผู้ใจดีจึงตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง
ช่วงเช้า อาจารย์ลู่และอาจารย์เมิ่งผู้ขยันขันแข็งตัดสินใจห่อซาลาเปาใส่เนื้อไปทั้งหมด บังคับให้พวกตำรวจกินมังสวิรัติ เพื่อสารอาหารสมดุล และกระตุ้นให้พวกตำรวจออกกำลังกายมากขึ้น วิ่งเป็นประจำ ขยับร่างกาย
พวกตำรวจยินดีรับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญทั้งสอง และแสดงว่าจะต้องติดตามก้าวของผู้เชี่ยวชาญให้ทัน เพื่อขอบคุณด้วยตัวเอง
ผู้เชี่ยวชาญทั้งสองไม่ได้แค่พูดลอยๆ พวกเขาต้องการพิสูจน์ว่าทฤษฎีสุขภาพของตนเป็นไปได้จริง จึงลงมือวิ่งด้วยตัวเอง
พวกตำรวจซาบซึ้งใจมาก จึงเริ่มวิ่งออกกำลังกาย วิ่งกันทั้งช่วงเช้า
พวกตำรวจรู้สึกว่าคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญถูกต้อง จึงช่วยโฆษณาชื่อเสียงผู้เชี่ยวชาญทั้งสองฟรี ไม่นานทั้งเมืองเล็กก็ได้ยินเสียงตะโกนของพวกตำรวจ
“มีฝีมือก็หยุดสิ!”
“ไอ้พวกบ้า ข้ารับรองว่าจะไม่ตีให้ตาย!”
“ซาลาเปาใส่เนื้อไม่กินแล้วเอาไปทำไม!”
พวกตำรวจโกรธจนกระโดดตัวลอย ไล่ตามลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวไม่ลดละ
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวไม่กล้าให้พวกตำรวจตามทัน รีบวิ่งหนี ให้พวกตำรวจกินฝุ่น
ขณะวิ่ง ลู่หยางพูดไป:
“กฎไม่ได้หลอกเราจริงๆ ดูพวกตำรวจสิ อันตรายขนาดไหน พวกเราไม่ได้ทำอะไรก็ไล่ตามพวกเรา ห้ามโดนตามทันเชียว”
เมิ
