“เกิดอะไรขึ้น?”
รถบินร่วงอย่างรวดเร็วทำให้เมิ่งจิ่งโจวตกใจมาก
ลู่หยางเหงื่อเย็นผุดที่หน้าผาก พยายามใช้วิชากระบี่บินสุดแรง รถบินยังคงร่วง เขาสูญเสียการควบคุมกระบี่ชิงเฟิง ไม่สามารถรับรู้ตัวตนของมันได้
ท่านเต๋าปู้อวี่พูดเสียงทุ้ม:
“ที่นี่ใช้พลังวิเศษไม่ได้ วิชาทั้งหมดไร้ผล!”
“อะไรนะ?!”
ท่านเต๋าปู้อวี่เห็นมามาก พอเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้าเป็นเรื่องที่คิด พวกเขาสามคนโชคร้ายจริงๆ
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเรื่องนี้ เร่งด่วนที่สุดคือช่วยลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวก่อน
ท่านลุกขึ้นเปิดหลังคา มือหนึ่งโอบลู่หยาง มือหนึ่งโอบเมิ่งจิ่งโจว หนีบที่เอว กระโดดลง
แม้ที่นี่ใช้พลังวิเศษไม่ได้ แต่ร่างกายไม่ถูกจำกัด ท่านเต๋าปู้อวี่เป็นผู้ทรงพลังขั้นรวมร่าง กระโดดจากที่สูงโดยตรงไม่เป็นอะไรเลย
ลู่หยางพยายามลืมตาดูสถานการณ์หลายครั้ง แต่ลมแรงตอนร่วงทำให้เขาและเมิ่งจิ่งโจวลืมตาไม่ขึ้น
เห็นว่าทั้งสามคนจะถึงพื้นแล้ว ท่านเต๋าปู้อวี่ปล่อยมือ ค่อยๆ พยุงสองคนไว้ ตัวเองลงพื้นก่อน พื้นถูกกระแทกเป็นหลุมใหญ่ ตามด้วยลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวลงพื้น ถูกท่านเต๋าปู้อวี่รับไว้ ห่างกันไม่ถึงหนึ่งวินาที
ถ้าท่านเต๋าปู้อวี่โอบสองคนลงพื้นโดยตรง ตัวท่านไม่เป็นไร แต่ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวรับแรงกระแทกไม่ไหว ต้องตายหรือบาดเจ็บ!
“ฮ่อก ฮ่อก ฮ่อก!”
ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวยังไม่หายตกใจ ทริปไกลครั้งนี้พิเศษจริงๆ เพิ่งออกเดินทางก็รถตก
“ที่นี่ที่ไหน?”
