อถามหลังกินข้าวเสร็จ
“ใช่ ได้มาเยอะ” ลู่หยางตอบอย่างดีใจ คะแนนของเขามากที่สุดในรุ่น
“อีกสามวันสำนักจะจัดตลาดนัด ส่วนใหญ่จะไปกัน ถ้าเจ้าสนใจก็ไปดูได้ อาจพบของถูกใจ”
ลู่หยางพยักหน้า เขาเคยได้ยินเรื่องตลาดแลกเปลี่ยนสิ่งของภายในสำนัก แต่ก่อนหยุนจือไม่ให้เขาร่วม เพื่อให้ตั้งใจบำเพ็ญ ตอนนี้ลู่หยางสร้างฐานแล้ว มีความก้าวหน้าในการบำเพ็ญ ไม่จำเป็นต้องดูแลมากนัก
สำนักเวิ่นเต๋าจัดตลาดนัดทุกสามเดือน แลกของ ซื้อขายด้วยคะแนนบำเพ็ญ กิน ดื่ม เที่ยว มีทุกอย่าง
ศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าออกภารกิจทั่วทิศ มักพบของพื้นเมืองและสิ่งแปลกใหม่ บางคนเก็บไว้ใช้เอง บางคนเอามาแลกสิ่งที่ต้องการในตลาดนัด
“อีกอย่าง อาจารย์กำลังนั่งสมาธิอย่างตั้งใจ เจ้าอย่าไปที่นั่นช่วงนี้” หยุนจือกำชับ
ลู่หยางงงๆ เขาไม่ได้คิดจะไปหาอาจารย์อยู่แล้ว ยังไงอีกสามวันอาจารย์ก็ต้องออกมา
“อ้อ” ยังไงฟังศิษย์พี่ใหญ่ก็ไม่ผิดแน่
สามวันต่อมา ตลาดนัดเริ่มตามกำหนด สำนักเวิ่นเต๋าตั้งเวทีให้ศิษย์ประลองวรยุทธ์ตามใจชอบ
เวทีสร้างจากหินพิเศษ แข็งแกร่งทนทาน มีค่ายกลห่อหุ้ม ป้องกันผลกระทบจากการต่อสู้ไปถึงผู้ชม
ตอนนี้บนเวทีมีศิษย์พี่ขั้นแก่นทองคำสองคนต่อสู้กัน ทั้งคู่มีแก่นทองคำสมบูรณ์ไร้ที่ติ เป็นแก่นทองคำชั้นสูงที่คนนอกต้องการแต่หาไม่ได้
“เดือนหั่น!” ศิษย์พี่ขั้นแก่นทองคำตะโกน กระบี่กว้างราวเสี้ยวจันทร์ขับเคลื่อนด้วยพละกำลังมหาศาล ฟันลงมาตรงๆ ทำเอาลู่หยางกระตุ
