ช่นนั้น”
ผู้อาวุโสสามโบกมือรำคาญ:
“ก็ความหมายเดียวกัน อย่าเป็นเหมือนศิษย์สี่ที่ชอบจับผิดคำพูด”
“เหลาจิ่วขึ้นชื่อว่าฉลาด เขาเป็นคนแรกในพวกเราเก้าคนที่เรียนรู้วิชาย่อขยายได้”
“วิชาย่อขยายก็คือทำให้ร่างกายใหญ่ขึ้นหรือเล็กลงไง เหลาจิ่วก็คิดว่า จะปรับเปลี่ยนได้ไหม
เปลี่ยนผลของวิชาย่อขยายให้เป็นการขยายเฉพาะส่วน ไม่ต้องใหญ่มาก ยาวขึ้นหนึ่งสองนิ้วก็พอ ใช้สะดวก
พลังที่ต้องใช้ก็น้อย ระหว่างชายหญิงต้องได้รับความนิยมแน่ ผู้ชายขยายข้างล่าง ผู้หญิงขยายข้างบน”
“เหลาจิ่ววิจัยตามแนวคิดนี้ เจ้าไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เขาวิจัยสำเร็จจริงๆ”
ผู้อาวุโสสามตบขาดังเผียะ ชื่นชมความคิดอัจฉริยะของท่านเต๋าปู้ อวี่
“ต่อมาเขาก็เขียนวิชาใหม่ เรียกว่า ‘วิชาย่อขยาย (ฉบับเฉพาะส่วน)’ พอวิชานี้ออกมา ก็ถูกผู้คนแย่งซื้อ
ตอนนั้นทำเงินได้หินวิเศษไม่น้อย พวกเราพี่น้องออกไปกินข้าว สั่งแต่ของแพงที่สุด หินวิเศษตกพื้นก็ไม่อยากเก็บ”
“แต่น่าเสียดาย ความสุขไม่ยืนนาน ราชวงศ์ต้าเซี่ยรีบออกมาระงับวิชานี้ ห้ามขาย”
“เพราะอะไรหรือ?”
“บอกว่าเป็นของลามก”
ลู่หยาง: “…ดูเหมือนเขาจะไม่ได้พูดผิด”
