ม่เชื่อมั่นในศิษย์พี่ใหญ่ แต่อีกฝ่ายก็เป็นเซียน ยังเป็นเซียนสมัยโบราณ
ศิษย์พี่ใหญ่เคยบอกว่าในโลกไม่มีเซียน แสดงว่านางแน่นอนไม่ใช่เซียน
สองคนต่อสู้กัน ฟางเจิ้ง ไม่รู้ว่าใครจะชนะใครแพ้
“มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่ น่าจะไม่มีปัญหา”
เมิ่งจิ่งโจวพูดอย่างไม่มั่นใจ เขารู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่แข็งแกร่ง แต่แข็งแกร่งแค่ไหน ไม่รู้
“เข้ามาได้แล้ว”
ไม่นาน ฟางเจิ้ง ก็ได้ยินเสียงศิษย์พี่ใหญ่ดังในร่าง เสียงเย็นชาเหมือนเคย
ฟางเจิ้ง กลับเข้าห้วงจิตอีกครั้ง เห็นเซียนอมตะน้อยผู้สูงส่งถูกตีจนน่าสงสาร พยายามอธิบายกับศิษย์พี่ใหญ่ว่าตนเป็นคนดี
“ข้าเพิ่งฟื้นคืนชีพ อยากล้อเล่นกับคนรุ่นหลังเท่านั้น ข้าเป็นสตรีจะแย่งร่างผู้บำเพ็ญชายได้อย่างไร
ข้าหวงโต้วโต้วก็เป็นคนรักหน้า ไม่ทำเรื่องไร้ยางอายเช่นนี้”
“อีกอย่าง นี่เป็นวิญญาณเซียน ร่างขั้นสร้างฐานจะทนพลังของข้าไม่ไหวนะ”
ศิษย์พี่ใหญ่มองเซียนอมตะน้อยหวงโต้วโต้วเงียบๆ ผ่านไปไม่รู้นานเท่าไร จึงมีการตอบสนอง
“อ้อ”
นับว่าเชื่อคำพูดของเซียนอมตะน้อย
