ป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าอย่าลืม ธงเล็กๆ นี่ไม่ใช่มีแค่หนึ่งสองผืน ทั้งมณฑลเหยียนเจียงเต็มไปด้วยธงแบบนี้!”
ธงที่มีลวดลายยันต์พลิกอายุขัยซ่อนอยู่ในธงธรรมดา ใครจะคิดได้?!
ลู่หยางพูดต่อ “พูดอีกอย่างหนึ่ง ค่ายกลพลิกอายุขัยเสร็จสมบูรณ์แล้ว วางอยู่ต่อหน้าทุกคนอย่างเปิดเผย แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น!”
“แล้วทำไมค่ายกลพลิกอายุขัยถึงยังไม่ทำงาน” เมิ่งจิ่งโจวนึกถึงเงื่อนไขการทำงานของค่ายกลพลิกอายุขัย นอกจากจะต้องใช้ยันต์พลิกอายุขัยวางเป็นค่ายกลแล้ว ยังต้องใช้เลือดเป็นเครื่องสังเวยด้วย
คนที่กล้าวางค่ายกลพลิกอายุขัยฆ่าคนสองสามคนง่ายดายนัก เขารออะไรอยู่?
ลู่หยางพูดเสียงเย็น “เขารอคน ตอนนี้คนในเทศกาลเก็บดอกไม้ยังไม่พอ ยังมีคนทยอยมาถึงมณฑลเหยียนเจียงไม่หยุด!”
ค่ายกลพลิกอายุขัย แย่งชิงอายุขัยของสามัญชน เปลี่ยนเป็นวรยุทธ์ของผู้วางค่าย ยิ่งแย่งชิงอายุขัยของสามัญชนมาก ยิ่งเพิ่มวรยุทธ์ได้มาก!
เมิ่งจิ่งโจวก็นึกขึ้นได้ “ตามธรรมเนียม คืนที่สองของเทศกาลเก็บดอกไม้ ผู้คนจะมารวมตัวที่ถนนร้องเพลง รวมตัวที่ริมแม่น้ำจัดเลี้ยง จัดงานร้องเพลง!”
วันนี้คือวันที่สองของเทศกาลเก็บดอกไม้
