สั้น’ มาวางหน้าคำว่า ‘ยาว’ แล้วมันจะเป็นวันหยุดยาวได้ยังไง!”
“ข้าขออวยพรให้คนที่คิดคำนี้มีอายุยาวสั้นๆ!”
ท่านฉือรีบปิดปากท่านม้า “พูดแบบนี้ไม่ได้นะ ท่านมาทีหลัง ไม่รู้ก็ธรรมดา นี่เป็นความคิดของท่านผู้ว่าการหลี่!”
ท่านม้าแค่นเสียง “ที่แท้ก็เขานี่เอง ความสามารถไม่มาก แต่ความคิดกลับมีไม่น้อย!”
ท่านฉือมีข่าวสารมากกว่า “เบาๆ หน่อย ตอนนี้พูดไม่ดีถึงท่านผู้ว่าการหลี่ไม่ได้นะ ข้าได้ยินมาว่า ท่านผู้ว่าการหลี่หาทางได้แล้ว จับผู้บำเพ็ญฝ่ายมารที่โหดร้ายได้สามคนในมณฑล เป็นความดีความชอบใหญ่ กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่ง หัวหน้าใหญ่ฝางชิงยุนจะมารับตำแหน่งแทน!”
ท่านม้าเบ้ปาก มองท่านผู้ว่าการหลี่ด้วยความดูถูก อย่างไรท่านผู้ว่าการหลี่คงไม่สนใจคนตัวเล็กๆ อย่างเขา “เมื่อสองสามวันก่อน ยังมีเพื่อนร่วมงานมาบ่นให้ข้าฟัง บอกว่าท่านผู้ว่าการหลี่ออกคำสั่งเหลวไหล ให้ทหารยามทำงานตั้งแต่เช้ามืด สั่งให้ปักธงเล็กๆ ให้เต็มภายในคืนเดียว ตำแหน่งห้ามผิดแม้แต่นิด เขายังลงมาควบคุมงานเอง ทำเป็นขยันขันแข็ง เขาขั้นแก่นทองคำไม่ต้องนอน แต่คนอื่นยังต้องนอน ทหารยามหลายคนทำงานไปหลับไปเลย!”
ลู่หยางรินสุราให้ทั้งสอง “ข้าไปดูแลที่อื่นก่อน”
“ไปเถอะๆ เจ้าของร้านลู่น้อยไม่ต้องสนใจพวกเรา”
คืนแรกของเทศกาลเก็บดอกไม้ สี่คนสองผีเหนื่อยจนแทบล้มทั้งยืน
ก่อนนอนหม่านกู่นึกขึ้นได้ “ดูเหมือนผีจะไม่ต้องนอนนะ จะให้พวกเขาทำงานตอนกลางคืนด้วยดีไหม?”
