ดูเจ้าไม่ค่อยมีความสุข?”
หม่านกู่พยักหน้า “ไม่ทราบว่าพี่ลู่สังเกตเห็นหรือไม่ ช่วงนี้ลูกค้าร้านย่างของพวกเราลดลง ข้าคำนวณรายได้ช่วงนี้ก็เป็นเช่นนั้นจริง”
ลู่หยางชะงัก เขาไม่ทันสังเกตเรื่องนี้เลย “เพราะหลันถิงหรือ?”
มีพนักงานหญิงเข้ามา ควรจะทำให้ธุรกิจดีขึ้นมากกว่า
“ไม่ใช่ ลดลงก่อนหลันถิงมาเสียอีก ข้าก็คิดไม่ออกว่าเป็นเพราะอะไร ไม่รู้ว่าเกิดปัญหาตรงไหน” หม่านกู่ครุ่นคิดเรื่องนี้มาตลอด
ลู่หยางไม่ได้ใส่ใจ เขาดีใจเสียอีกที่ร้านย่างมีลูกค้าน้อยลง “เจ้าคิดต่อไปก่อนแล้วกัน ข้าไปส่งอาหาร”
หนึ่งเดือนก่อน ตามข้อเสนอของเมิ่งจิ่งโจว ร้านย่างเพิ่มบริการส่งถึงบ้าน กลางวันจะวางกล่องไว้หน้าร้าน ใครอยากสั่งก็เขียนรายการอาหาร เวลา และที่อยู่ลงกระดาษ ตอนกลางคืนทั้งสามจะสุ่มผลัดกันไปส่ง
วันนี้เป็นคิวของลู่หยาง
ช่วงนี้ลู่หยางไม่ได้ออกมาตอนกลางคืนเลย คราวนี้เดินออกมาก็พบว่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้า คนเดินถนนน้อยลง
อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ร้านย่างมีลูกค้าลดลง ลู่หยางคิด
“ดูซิว่าครั้งนี้ต้องส่งที่ไหน… ร้านเต้าหู้ถนนเฉียนเหมิน?”
เวิ่นเซียงอวี้ได้ยินมานานแล้วว่าแถวนี้มีร้านย่างดังเปิดใหม่ นางอยากลองชิมว่าอร่อยสมคำเล่าลือหรือไม่ แต่หลังจากสามีเสียชีวิต นางรับช่วงร้านเต้าหู้ต่อจากสามี ก็แทบไม่ได้ออกไปไหนตอนกลางคืน
ไม่ใช่ว่านางอวดตัว แต่นางผิวขาวหน้าตางาม มีคนหมายปองไม่น้อย การออกไปคนเดียวเป็นเรื่องอันตรายมาก
ภายหลั