ขามักจะแอบซ่อนใต้เตียงหญิงโสด รอจนหญิงหลับสนิท จึงคลานออกมาจากใต้เตียง ทำร้ายหญิงนั้น
แต่บางครั้งเขาก็เจอหญิงแอบมีชู้ เขาก็ต้องซ่อนตัวใต้เตียงรอไปอย่างนั้น
คราวนี้เขาเล็งเป้าไปที่ร้านเต้าหู้ถนนเฉียนเหมิน เจ้าของร้านเป็นหญิงม่ายสวย ไม่รู้ว่าทำให้ใจใครหลายคนหวั่นไหว
เจิ้งโซ่วเหอเหมือนทุกครั้ง แอบซ่อนใต้เตียงแต่เนิ่นๆ รอให้ถึงกลางคืน จะได้สมสู่กับเจ้าของร้านเต้าหู้
“ง่วงจัง” เจิ้งโซ่วเหอไม่เคยง่วงแบบนี้มาก่อน โดยปกติเขายิ่งรอยิ่งตื่นเต้น แต่วันนี้ไม่รู้ทำไมความง่วงถาโถมเข้ามา
เขาพยายามลืมตาหลายครั้ง แต่ต้านความง่วงไม่ไหว หลับไป
เสียงกรีดร้องปลุกเขาตื่น เหมือนมีคนตะโกนเรื่องผี
เจิ้งโซ่วเหอลืมตาผึ่ง เห็นลู่จื้อทาบตัวอยู่ใต้เตียงมองตนด้วยความหวาดกลัว เขารีบยื่นมือปิดปากลู่จื้อ คลานออกมาจากใต้เตียง มืออีกข้างชักมีดจากเอวจ่อที่คอลู่จื้อ
เจิ้งโซ่วเหอเห็นเวิ่นเซียงอวี้บนเตียงหดตัวสั่นเทา
เห็นได้ชัดว่าเวิ่นเซียงอวี้ตื่นเพราะเสียงร้องของลู่จื้อ
“เจ้าก็ลุกขึ้นมา! วันนี้เป็นวันซวยอะไรกัน!”
เจิ้งโซ่วเหอสบถ หาเชือกมามัดลู่จื้อ คิดว่าหลังจากสมใจกับเวิ่นเซียงอวี้แล้ว ก็จะฆ่าทั้งสองคนทิ้ง
ตอนนั้นเอง มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นจากชั้นล่าง
“มีคนอยู่ไหม ข้ามาส่งอาหารขอรับ”
เจิ้งโซ่วเหอทำเสียงขัดใจ วันนี้โชคร้ายจริงๆ เขามัดลู่จื้อไว้ แล้วบังคับให้เวิ่นเซียงอวี้ลงไปด้วยกัน
เจิ้งโซ่วเหอใช้มีดข่มขู่เวิ่นเซียงอว
