โชคดีที่ฉื่อสวี่หลงและคนอื่นๆ ล้วนเป็นพวกมากประสบการณ์ จะไม่เผยความลับของลัทธิมารออกมาเพียงเพราะถูกขัง ไม่เช่นนั้นหัวหน้าสาขาชูคงต้องพิจารณาปิดปากฆ่าทิ้งแล้ว
หัวหน้าสาขาชูส่งคนไปบอกให้ลู่หยางและอีกสองคนมาที่สาขาเหยียนเจียงเพื่อทำพิธีเข้าร่วมลัทธิอย่างเป็นทางการ ส่วนพวกหัวรั้นนั่น ให้ขังคุกสิบวันเพื่อให้ใจเย็นลงเสียก่อน
หัวหน้าสาขาชูนั่งพิงเก้าอี้หยกอย่างเกียจคร้าน เหลือบมองสามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า กล่าวชมเชย “ความคิดเรื่องร้านย่างของพวกเจ้าไม่เลว ทำแบบนี้ต่อไป นี่เป็นช่องทางที่เราจะสร้างความสัมพันธ์กับพวกตำรวจ”
หัวหน้าสาขาชูไล่ผู้ติดตามออกไป พวกผู้ติดตามล้วนเป็นสมาชิกระดับต้น ยังไม่ผ่านการทดสอบ จึงไม่มีสิทธิ์รู้ความลับของลัทธิ
“ไปกันเถอะ ข้าจะพาพวกเจ้าไปกราบไหว้เซียนอมตะ”
หัวหน้าสาขาชูพาทั้งสามคนไปยังหินลอยอีกแห่งหนึ่ง อาคารบนหินลอยนั้นไม่ทราบว่าสร้างขึ้นในยุคใด ผุพังไปตามกาลเวลา แสงที่ไม่ทราบที่มาดูหม่นหมองและกดดัน การเดินท่ามกลางกลุ่มอาคารให้ความรู้สึกเหมือนกำลังย่างก้าวอยู่ในประวัติศาสตร์
แม้แต่เมิ่งจิ่งโจวผู้รอบรู้ก็ยังแยกไม่ออกว่าเป็นอาคารยุคใด
นี่ไม่ใช่อาคารในช่วงหนึ่งแสนปีของราชวงศ์ต้าเซี่ยแน่!
เมิ่งจิ่งโจวตกใจ อาคารเหล่านี้อย่างน้อยต้องมีอายุหนึ่งแสนปี!
“หรือว่าเป็นราชวงศ์ต้าอวี๋?”
ตามบันทึกในประวัติศาสตร์ ฮ่องเต้องค์สุดท้ายของราชวงศ์ต้าอวี๋หมกมุ่นในกามารมณ์ ราชวงศ์แตกสลาย บ้
