่น้อย เป็นอย่างนี้ ร้านย่างของท่านก็มีชื่อเสียงพอสมควรในละแวกนี้ ข้ากับน้องๆ ก็มากินประจำ”
“ข้ารู้ว่าพวกท่านแค่ชอบเปิดร้านย่าง ไม่มีความคิดจะขยายร้าน และไม่ชอบให้คนอื่นโฆษณาพวกท่าน”
ลู่หยางพยักหน้า
หัวหน้าเว่ยพูดอย่างเสียใจ “น้องๆ ของข้าปากโป้ง กินเสร็จก็กลับไปชมว่าที่นี่อร่อยอย่างโน้นอย่างนี้ แล้วก็อย่างว่า คนอื่นได้ยินก็น้ำลายไหล บอกว่าวันนี้เลิกงานจะมากินด้วยกัน พี่น้องที่เข้าเวรกลางคืนในที่ว่าการก็บอกว่ากินเสร็จให้ซื้อกลับไปให้พวกเขาด้วย”
ลู่หยางดูสีหน้าหัวหน้าเว่ย คิดในใจว่าคงไม่ใช่แค่น้องๆ ของท่านพูด ท่านเองก็โฆษณาด้วยใช่ไหม?
“แล้วอย่างไร?”
“ตำรวจในมณฑลเหยียนเจียงมีมากพอสมควร คงเต็มทุกโต๊ะ หัวหน้าใหญ่ก็จะมา ข้าเลยคิดว่าคืนนี้จะขอจองทั้งร้าน ต้อนรับพวกเราเท่านั้น”
ลู่หยางถึงบางอ้อ จากนั้นแสดงสีหน้าลำบากใจ “แต่คืนนี้ข้ามีเพื่อนสนิทจะมาหลายคน กลัวว่า…”
หัวหน้าเว่ยรีบพูด “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่ต่างกันหรอกอีกสองสามคน ทุกคนกินด้วยกันได้ คนเยอะก็ครึกครื้นดี”
หัวหน้าเว่ยก่อนมาได้รับปากเพื่อนร่วมงานว่าจะต้องกินให้ได้แน่นอน ถ้ากินไม่ได้ก็เท่ากับหน้าแตก
ลู่หยางตกลง “งั้นได้ พวกเราเตรียมการก่อน อีกครึ่งชั่วยามค่อยเปิดร้าน”
หัวหน้าเว่ยได้คำตอบยืนยัน กลับไปอย่างพอใจ
พอใกล้เวลาที่หัวหน้าสาขานัด ผู้คนจากทิศต่างๆ มารวมตัวกันที่หน้าร้านย่าง หัวหน้าสาขา ผู้ดูแลสิบเอ็ดคน สมาชิกใหม่เจ็ดคน
ฉื่อสว
