่นลอกคราบ!” ประมุขมีวิชาเอาตัวรอดไม่น้อย
เมื่ออวี้จือไล่ตามมาถึง เหลือเพียงร่างจำลองของประมุข
ประมุขเดินโซเซกลับถึงที่มั่นสำรอง ยาฟื้นชีพยัดใส่ปากไม่นับจำนวน การตัดการเชื่อมต่อกับกระถางขุนเขาแม่น้ำและใช้วิชาจักจั่นลอกคราบ สองการโจมตีนี้ หากไม่พักฟื้นนิ่งๆ สักหลายร้อยปีคงฟื้นไม่ได้
เรื่องพวกนี้ยังพอว่า สำคัญที่สุดคือกระถางขุนเขาแม่น้ำ!
นั่นคือกระถางล้ำค่าที่ใช้กำลังทั้งลัทธิสร้าง วัตถุดิบวิเศษที่ใช้เทียบเท่าภาษีสิบปีของราชวงศ์ต้าเซี่ย!
วัตถุล้ำค่าเช่นนี้ตกไปอยู่ในมือสำนักเวิ่นเต๋าเสียแล้ว!
“ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?” รองประมุขถามด้วยความห่วงใย เขาเพิ่งเห็นอวี้จือลงมือ หวาดกลัวไม่หาย หากเป็นตัวเองขึ้นไป คงตายไปแล้ว เป็นเพราะประมุขมีฝีมือจึงยังมีชีวิตอยู่
“ไม่ถึงตาย” ประมุขก็ยังหวาดกลัว “โชคดีที่พวกเรามีแผนสำรอง เตรียมที่ซ่อนไว้ก่อน ตัดขาดเหตุและผล อวี้จือหาไม่พบ ไม่เช่นนั้นสี่ลัทธิมารใหญ่คงต้องเปลี่ยนเป็นสามลัทธิมารใหญ่แล้ว”
“กระถางขุนเขาแม่น้ำแตก การทดสอบด่านที่สามก็จบแค่นี้ ดูซิว่าตอนนี้ใครเป็นอันดับหนึ่ง”
ตาเซียนฉายภาพแสง บนนั้นมีชื่อหนึ่งชัดเจน
อันดับหนึ่ง ลู่หยาง
“หืม?”
