กองทัพแคว้นจิ้นพ่ายแพ้มามากเกินไป แม้แต่คนอย่างเมิ่งจิ่งโจวก็ยังจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวัง รู้สึกว่าไม่มีทางชนะได้
“ข้าจะชนะได้จริงหรือ?” เมิ่งจิ่งโจวถามตัวเองในถ้ำ รู้สึกว่าคำตอบของคำถามนี้ขมขื่นจนไม่อาจเอ่ยออกมาได้
“หืม? แมงมุม?” เมิ่งจิ่งโจวสังเกตเห็นแมงมุมที่กำลังชักใย
แมงมุมล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า พยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจอย่างมาก
“แมงมุมพ่ายแพ้กี่ครั้งก็สู้ใหม่ทุกครั้ง ข้าจะสู้แมงมุมไม่ได้หรือ?”
เมิ่งจิ่งโจวได้รับกำลังใจ รวบรวมกำลังพลใหม่ จะต่อสู้กับแคว้นเหลียงอีกครั้ง!
“กองทัพแคว้นเหลียงแข็งแกร่งกว่าพวกเรา แต่ก็ไม่ได้ห่างกันจนเหมือนสวรรค์กับพื้นดิน อีกอย่าง จะยอมแพ้เพราะความพ่ายแพ้เพียงสองสามครั้งได้อย่างไร ถ้าข้ายอมแพ้ แล้วแคว้นจิ้นที่อยู่เบื้องหลังจะทำอย่างไร?”
“เชื่อว่าครั้งนี้ขอเพียงวางแผนให้ดี ก็มีโอกาสที่จะได้รับชัยชนะ!” เมิ่งจิ่งโจวกำหมัดแน่น ในใจมีแผนการแล้ว
ผ่านความพ่ายแพ้หลายครั้ง เขาคุ้นเคยกับวิธีการของแม่ทัพแคว้นเหลียงแล้ว แม่ทัพแคว้นเหลียงชนะหลายครั้ง จิตใจย่อมเบ่งบาน เขาสามารถใช้ประโยชน์จากจิตใจเช่นนี้ได้ แกล้งพ่ายแพ้ก่อน หนีอย่างทุลักทุเล ล่อกองทัพแคว้นเหลียงเข้าหุบเขา แล้วย้อนกลับมาล้อมพวกเขา
ครั้งนี้ต้องทำให้พวกเขาไม่ทันตั้งตัว ไม่ให้ผิดความหวังของชาวแคว้นจิ้น!
“ขอบคุณที่สั่งสอน” เมิ่งจิ่งโจวประนมมือขอบคุณแมงมุม หากไม่มีการชี้แน
