“มวยเลียนแบบตระกูลลู่ของข้าลึกซึ้งกว้างไกล ไม่ใช่พวกรากฐานโสดอย่างเจ้าจะเข้าใจได้”
“สุภาษิตว่าไว้ดี สวรรค์มีเก้าชั้นสูง พื้นพิภพมีเก้าชั้นลึก มวยเลียนแบบตระกูลลู่ก็มีเก้าระดับ”
“ตอนนี้ข้าเพิ่งถึงระดับแรกเท่านั้น เมื่อข้าฝึกถึงขั้นลึกซึ้ง จะได้รับพลัง วิชา แม้แต่วิทยยุทธ์ของสิ่งที่เลียนแบบ หากวันหนึ่งข้าฝึกถึงขั้นเก้า เพียงแค่คิด ข้าก็จะกลายเป็นผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติ ปราบศิษย์พี่ใหญ่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก!”
ลู่หยางพูดอย่างภาคภูมิใจ ทำให้หม่านกู่เชื่อเป็นจริง หม่านกู่กระซิบถามเมิ่งจิ่งโจว “พี่ลู่พูดจริงหรือ?”
เมิ่งจิ่งโจวกลอกตา “จริงบ้าอะไร ฟังก็รู้ว่าแต่งขึ้นมา ถ้าเจ้าอยากฟัง ข้าแต่งให้ได้แปดเวอร์ชั่นที่ไม่เหมือนกันเลย”
หม่านกู่อ๋อเบาๆ รู้สึกว่าลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวช่างเก่งที่โกหกได้คล่องแคล่วเช่นนี้
ผ่านไปหลายวันหลังจากลู่หยางให้ความหมายใหม่กับมวยเลียนแบบ ลูกค้ามาเพิ่มขึ้นทุกวัน บางคนกินจนสนุก ยังให้หินวิเศษเป็นทิป
“พวกเราขึ้นราคาไปแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมยังมีคนเยอะขนาดนี้?” ลู่หยางพูดกัดฟัน เมื่อวานยังมีภัตตาคารใหญ่ที่สุดในมณฑลเหยียนเจียงเสนอขอซื้อสูตรของพวกเขา
มีแค่เขาคนเดียวที่กัดฟัน เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่ต่างดีใจ
วันนี้หม่านกู่ขึ้นไปเฝ้าชิ่นหยวนหาว ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวลงมาเป็นเซี่ยวเอ้อ
เมิ่งจิ่งโจวพยายามอดกลั้นแรงกระตุ้นจะแสดงตลกคนเดียว พลางส่งจิต “ได้ยินว่าเมื่อสองสามวันก่อนมีโต
