เขาตานติ่ง
“สิ่งสำคัญที่สุดของพวกเราผู้หลอมยาคือต้องเรียนรู้ที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดทางความคิด ยาไม่จำเป็นต้องเพิ่มพลังให้ผู้กิน อย่างเช่นยาพลังวัวสิบตัวที่ข้าหลอม” อู๋หมิงพูดอย่างคล่องแคล่วในห้องเรียนเขาตานติ่ง อธิบายหลักการหลอมยาอย่างเข้าใจง่าย
ศิษย์ด้านล่างจดบันทึกอย่างรวดเร็ว หลักการหลอมยาอันล้ำค่าเหล่านี้ยากจะได้ยินจากภายนอก
ผู้หลอมยาภายนอกเน้นการถ่ายทอด ดังคำที่ว่าสอนศิษย์จนจบ อาจารย์อดตาย ดังนั้นการเรียนรู้หลักการหลอมยาจากภายนอกจึงยากลำบากนัก
เขาตานติ่งกลับต่างออกไป พวกเขาอยากถ่ายทอดความรู้ทั้งหมด สอนความคิดของตนให้แก่ศิษย์น้องชายหญิงที่เพิ่งมาใหม่
ผู้หลอมยาภายนอกยึดติดประเพณี ดังคำที่ว่ากฎของบรรพบุรุษห้ามเปลี่ยนแปลง ดังนั้นการทำให้คนภายนอกเข้าใจหลักการหลอมยาของเขาตานติ่งจึงยากลำบากนัก
อู๋หมิงเห็นศิษย์น้องชายหญิงต่างตั้งใจเรียน ในใจก็ภูมิใจยิ่ง
สำนักเวิ่นเต๋ารุ่นนี้ไม่ได้รับแค่ลู่หยาง เมิ่งจิ่งโจว หม่านกู่ เถาเหยาเย่ หลี่หาวเหรินห้าคน ที่พวกเขาโดดเด่นเพราะพรสวรรค์สูงเกินไป ทำให้ผู้คนละเลยศิษย์ใหม่คนอื่นๆ โดยไม่รู้ตัว
นอกจากพวกเขาห้าคน ยังมีศิษย์ที่มีรากฐานสองชนิด สามชนิด หรือมีวิชาพิเศษอีกมาก เป็นกำลังสำคัญในอนาคตของสำนักเวิ่นเต๋า
ผู้ที่กำลังเรียนอยู่คือศิษย์รุ่นใหม่ที่เลือกเป็นศิษย์เขาตานติ่ง
พวกเขาเรียนที่เขาตานติ่งมากว่าปีแล้ว ตอนนี้ยังคงค้นหาแนวทางการหลอมยา
“ผู้บำเพ็ญหลายคน