ว
ตระกูลวัวน้ำตาเขียวชอบใช้เขาชนกัน อู๋หมิงจึงติดต่อตระกูลวัวน้ำตาเขียว ดูว่าจะเรียกพวกมันมาต่อสู้ได้ไหม ตระกูลวัวน้ำตาเขียวตกลงด้วยความยินดี
“ในฐานะผู้หลอมยา พวกเจ้าต้องเป็นเหมือนข้า คิดสลับมุมมอง ยืนในจุดยืนของผู้กินยา คิดว่าทำไมพวกเขาต้องกินยา การกินยามีผลข้างเคียงหรือไม่ มีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่าหรือไม่”
อู๋หมิงเขียนผลการหลอมยาพลังวัวสิบตัวเป็นบทความ ส่งไปยังตำราที่มีชื่อเสียงในวงการยา ‘ไฟหลอมยา’ ผู้รับผิดชอบตำราตกใจกับความคิดแหวกแนวของอู๋หมิง จึงส่งต่อไปยังตำราที่มีชื่อเสียงในวงการเรียกสัตว์
ตอนนี้ตีพิมพ์เรียบร้อยแล้ว
อู๋หมิงก็รู้ว่าความคิดของตนล้ำสมัยเกินไป ต้องให้เวลาผู้บำเพ็ญปรับตัว ดังนั้นจึงตั้งราคายาพลังวัวสิบตัวขั้นสร้างฐานไว้ต่ำมาก แค่หนึ่งร้อยคะแนนบำเพ็ญ
ต้องรู้ว่า แม้แต่ปาท่องโก๋ในโรงอาหารยังต้องใช้หนึ่งร้อยห้าสิบคะแนนบำเพ็ญ
อู๋หมิงยังระบุผลลัพธ์ในรายการแลกเปลี่ยนว่า “กินแล้วจะได้พลังวัวสิบตัว” คิดรอบคอบมาก
…
ลู่หยางจมอยู่ในความคิด
จะว่ายานี้ปลอมก็ไม่ใช่ มันทำให้ผู้กินมีพลังวัวสิบตัวจริงๆ คำอธิบายและผลลัพธ์ตรงกันทุกประการ ไม่ได้โกหกแม้แต่น้อย
แต่จะว่ายานี้แท้ก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้อง
ปัญหาอยู่ตรงไหนกันแน่?
คิดไม่ออก
วัวน้ำขั้นสร้างฐานสิบตัวร่างกายกำยำ พวกมันพุ่งเข้าใส่เสือปีศาจพร้อมกัน ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก
เผชิญหน้ากับวัวเถื่อนพวกนี้ อย่าว่าแต่เสือปีศาจอยู่ขั้นกึ่งแก่
