ดท้ายรวมที่ปลายกระบี่
“ทำลาย!”
ลู่หยางใช้ “วิชาตัวอักษรทำลาย” กระบี่ชิงเฟิงคมกริบ แทงทะลุขนหนาของเสือปีศาจ “พรวด” แทงทะลุท้องเสือปีศาจ ปลายกระบี่เปื้อนเลือดโผล่ออกมาทางหลัง
นี่คือกระบี่ที่เขาเรียนบนเขาประตูสวรรค์ ในบรรดาท่ากระบี่ทั้งหมด มีพลังโจมตีแรงที่สุด การแทงครั้งนี้ดูดพลังวิเศษของเขาไปครึ่งหนึ่ง ใช้ไม่ได้พร่ำเพรื่อ
ในการต่อสู้เมื่อครู่ ลู่หยางหาจุดอ่อนของเสือปีศาจเจอแล้ว ทั่วร่างของเสือปีศาจมีเพียงจุดกลางท้องที่การป้องกันอ่อนแอที่สุด
ลู่หยางปล่อยพลังกระบี่ พลังกระบี่สีฟ้าเล็กเท่าขนวัวแผ่ออกจากในร่างเสือปีศาจ เหมือนเข็มนับพันแทงทะลุเสือปีศาจ
ในร่างเสือปีศาจมีเสียงดังตูม ตูม เหมือนจุดประทัด ไล่ขึ้นไปตามกระดูกสันหลัง พุ่งขึ้นกระหม่อม
เสือปีศาจเลือดไหลออกทั้งเจ็ดช่อง ล้มลงกับพื้น
ลู่หยางเหนื่อยจนหอบ พิงผนัง ส่งสัญญาณให้หม่านกู่และเมิ่งจิ่งโจวช่วยหลานถิงกำจัดปีศาจ
เสือปีศาจตัวเมียเห็นสามีตาย ยิ่งดุร้าย จะสู้จนตาย หลานถิงแทบรับมือสัตว์ที่ถูกขัดมุมตัวนี้ไม่ไหว
หม่านกู่และเมิ่งจิ่งโจวยังไม่ทันเข้าร่วมการต่อสู้ใหม่ วัวปีศาจก็หันไปพุ่งเข้าใส่เสือปีศาจตัวเมีย
เสือปีศาจตัวเมียหลบไม่ทัน ถูกวัวน้ำชนและเหยียบจนเละ
การต่อสู้จบลง
หลานถิงอ้าปาก นึกถึงข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับสำนักเวิ่นเต๋าที่ศิษย์พี่เคยเล่า เดิมที่ไม่เชื่อ ตอนนี้เชื่อไปแล้วเจ็ดส่วน
