ัวเองเก่งมาก เทียบกับขั้นสร้างฐานไม่ได้ ก็เลยฝืนจัดตัวเองเข้าขั้นแก่นทองคำ ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำยังไม่แยแสด้วยซ้ำ น่าสงสารจริง”
หม่านกู่ผู้มีน้ำใจเสริม “พี่ลู่ไม่รู้ก็ปกติ ศิษย์พี่ศิษย์น้องในสำนักล้วนดูถูกคำเรียกแบบนี้ การสร้างแก่นทองคำไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนจากเงาเป็นจริง มีแต่พวกธรรมดาๆ ถึงทำแบบนั้น พวกเขาสร้างแก่นทองคำกันโดยตรง”
ลู่หยางผู้ซื่อสัตย์มองเสือปีศาจด้วยความสงสาร “น่าสงสารจริงๆ”
เสือปีศาจยิ่งโกรธ ตาแดงก่ำ ระดับวิชาที่มันภาคภูมิใจกลับถูกเด็กน้อยพวกนี้ดูถูกไม่มีค่า
สำคัญที่สุดคือ นี่เป็นความคิดจริงๆ ของพวกเขา!
อย่างน้อยก็แกล้งทำเป็นนับถือหน่อยสิ!
เสือปีศาจปล่อยพลังกดดัน พยายามควบคุมสามคน
ใครจะคิดว่าทั้งสามคนกลับไม่ได้รับผลกระทบ ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวยังหัวเราะเยาะ “พวกเราเคยเจอพลังกดดันจากปีศาจใหญ่ขั้นทารกแรกกำเนิดที่มีเลือดมังกรโบราณ จะกลัวพลังกดดันของเจ้าด้วยหรือ?”
ไม่ต้องพูดถึงหม่านกู่ เลือดของชนเผ่าโบราณทำให้เขาไม่กลัวพลังกดดันใดๆ ชนเผ่าโบราณครองอำนาจในยุคโบราณได้ก็เพราะไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน
โดดเด่นที่ความป่าเถื่อน
เสือปีศาจเลิกเลียนแบบมนุษย์ยืนสองขา มันวางขาหน้าลง ย่อตัวติดพื้น คางแนบพื้น ดวงตาเสือจ้องสามคนไม่วางตา
โครม!
เสือปีศาจออกแรงถีบขาหลัง ราวกับกระสุนปืนใหญ่ พุ่งเข้าใส่สามคนอย่างแรง กระบี่ชิงเฟิงขวางอยู่หน้าอก ลู่หยางพอจะรับกรงเล็บของเสือปีศาจได้
ลู่หยางหมุนตัวถ