ด้เห็นมัน”
“นี่เรียกว่าหญ้าคะนึง เป็นวัตถุดิบหลักในการหลอมยาจันทร์คะนึง ยามจันทร์ลอยฟ้า คนสองคนที่อยู่ห่างไกลกัน หากกินยาจันทร์คะนึงพร้อมกัน ก็จะเชื่อมใจถึงกัน พูดคุยกันข้ามกาลเวลาและพื้นที่”
“ตำนานเล่าว่าในยุคโบราณมีคู่รักคู่หนึ่ง ชายเกิดในตระกูลใหญ่ เป็นบุตรหัวหน้าเผ่า หญิงกำเนิดต่ำต้อย เป็นลูกทาส ชายพบหญิงตอนออกล่าสัตว์ ทั้งสองรักแรกพบ สัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันชั่วชีวิต”
“น่าเสียดายที่เป็นบุตรหัวหน้าเผ่าตระกูลใหญ่ เขาไม่มีสิทธิ์เลือกคู่ครอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแต่งลูกทาสเป็นภรรยา เผ่าบังคับให้เขาแต่งกับบุตรีหัวหน้าเผ่าอีกตระกูลใหญ่ ทั้งสองเหมาะสมกัน แต่งงานแล้วสองตระกูลใหญ่ก็จะสนิทกันมากขึ้น”
“ชายไม่ยอม ในวันแต่งงานแอบหนีออกจากเผ่า หนีไปกับหญิง”
“ผู้อาวุโสในเผ่ารู้เรื่องโกรธจัด ส่งผู้แข็งแกร่งไล่ล่า ฆ่าหญิง หญิงตายในอ้อมกอดชาย ชายโศกเศร้าแค้นใจ ฆ่าตัวตาย เลือดของทั้งสองไหลรวมกันที่หญ้าป่าต้นหนึ่ง ย้อมหญ้าทั้งรากแดงฉาน กลายเป็นหญ้าคะนึง”
ลู่หยางหลงใหลในเรื่องราว ถามโดยไม่รู้ตัว “น่าประทับใจจัง เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงหรือ?”
“ปลอม มีคนแต่งเรื่องเพื่อขายหญ้าคะนึงราคาแพง ตอนแต่งเรื่องข้าก็อยู่ข้างๆ”
“…”
