ราชวงศ์และตระกูลเมิ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด มักแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กัน
ตระกูลเมิ่งมีอัจฉริยะออกมาไม่ขาดสาย ทุกครั้งที่ผู้คนคิดว่ารากฐานตระกูลเมิ่งหมดสิ้น รุ่นหลังไม่มีกำลังค้ำจุนตระกูลเมิ่ง ก็จะมีอัจฉริยะผุดขึ้นมา แบกรับภาระตระกูลเมิ่ง สืบต่อตำนานอมตะของตระกูลเมิ่ง
ดังนั้นจึงมีข่าวลือว่า ตระกูลเมิ่งผูกชะตาของตระกูลไว้กับชะตาของราชวงศ์ต้าเซี่ย ตราบใดที่ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ล่มสลาย ตระกูลเมิ่งก็จะไม่สูญสิ้น
“ไม่ได้เกินจริงขนาดนั้นหรอก” เมิ่งจิ่งโจวหัวเราะ พูดอย่างถ่อมตัว “ไม่คิดว่าพวกเจ้าจะเดาออกว่าข้าคืออัจฉริยะผู้ผุดขึ้นมาของตระกูลเมิ่ง”
“…ไม่ พวกเราไม่ได้รู้สึกว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะ” ลู่หยางพูดตามตรง หากเมิ่งจิ่งโจวผู้ไม่เอาไหนจะแบกรับภาระตระกูลเมิ่ง ตำนานอมตะของตระกูลเมิ่งก็คงจบแค่นี้
พูดถึงอัจฉริยะ ต้องเป็นเขาลู่หยางผู้จะแบกรับภาระสำนักเวิ่นเต๋าในอนาคตถึงจะสมกับคำนี้
สองคนต่างยกย่องตัวเอง ดูถูกอีกฝ่าย ลืมไปว่าข้างๆ มีเถาเหยาเย่ที่มีร่างเซียนผีเสื้อซึ่งเก่งกว่ารากฐานโสดและรากฐานกระบี่
โชคดีที่ทั้งสองไม่ได้ติดใจเรื่องนี้นาน พลังอันยิ่งใหญ่สายหนึ่งแผ่ขยายมาจากชั้นล่าง กระทบทั่วหอไป๋เซียง
หากไม่ใช่เพราะหอไป๋เซียงแข็งแรง แค่กระแสพลังนี้ก็ทำให้บ้านเรือนพังทลายได้!
ลู่หยางและอีกสองคนรู้สึกเหมือนโดนค้อนทุบหัว สมองว่างเปล่าชั่วขณะ อวัยวะภายในถูกมือใหญ่บีบรัด เป็นก้อนกลม ทรมานจนสุดจะทรมาน
คนข้า
