เถาเหยาเย่ถาม “ในเมื่อนกปีศาจตามหาจางกวนเจี๋ย พวกท่านเคยลองให้มันพบกับจางกวนเจี๋ยหรือไม่?”
ผู้ใหญ่บ้านถอนหายใจยาว “ไม่ต้องให้พวกเราจัดการ เมื่อสองสามวันก่อน นกปีศาจนั่นบินตรงไปที่บ้านจางกวนเจี๋ย ตะโกนใส่เขาว่า ‘ปีศาจ!’ ‘ปีศาจ!’ แล้วก็บินออกนอกหน้าต่างไป ไม่รู้ว่าจะบินไปบ้านใครอีก”
“พวกเรากำลังคิดไม่ออกว่าควรทำอย่างไร ท่านทั้งสองก็มาพอดี”
เถาเหยาเย่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วคาดเดา “จางกวนเจี๋ยเป็นปีศาจ? นกปีศาจกำลังเตือนพวกท่านให้ระวังจางกวนเจี๋ย?”
ในหมู่ปีศาจก็มีพวกที่มีใจเมตตา บ้างก็แปลงกายเป็นมนุษย์ บ้างก็แสดงร่างจริง มาเตือนมนุษย์เรื่องภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง
ยกตัวอย่างเช่น จูเอี้ยนราชาปีศาจ ตามตำนานพื้นบ้านเล่าว่า ที่ใดมีจูเอี้ยนปรากฏ ที่นั่นจะเกิดความวุ่นวายไปทั่วหล้า ผู้คนจึงถือว่าจูเอี้ยนเป็นปีศาจอัปมงคล
แต่สำนักเซียนรู้ความจริงที่ตรงกันข้าม ไม่ใช่จูเอี้ยนนำพาความวุ่นวายมา แต่จูเอี้ยนรู้ล่วงหน้าว่าความวุ่นวายกำลังจะมาถึง จึงเดินทางจากเขตปีศาจมาถึงดินแดนกลาง เพื่อเตือนมนุษย์ มันมีเจตนาดีอย่างแท้จริง
แน่นอน การที่ชาวบ้านเข้าใจผิดเช่นนี้ จูเอี้ยนก็มีส่วนผิดอยู่บ้าง – มันเป็นโรคกลัวสังคม ไม่กล้าพูดจา
ปีศาจที่เงียบขรึม บวกกับใบหน้าที่น่ากลัว ยากที่จะทำให้ผู้คนเชื่อว่ามันเป็นปีศาจที่มีใจเมตตา
บางทีนกปีศาจตัวนี้อาจจะเหมือนกัน มาเตือนชาวตำบลไท่ผิงว่าจางกวนเจี๋ยเป็นปีศาจที่แปลงกายมา
พูดถ
