งโรจน์ที่คงอยู่ตลอดไป ผ่านไปอีกห้าหมื่นปี สำนักเวิ่นเต๋าอ่อนแอลง ผู้อาวุโสในสำนักล้วนแต่ใกล้สิ้นอายุขัย หรือไม่ก็ตายอย่างผิดธรรมชาติ ผู้ที่จะรับมือสถานการณ์ได้มีน้อยนัก ศิษย์ในสำนักก็ไม่มีใครเก่งกาจ ตกอยู่ในสภาพขาดช่วง ถึงขั้นมีข่าวลือว่าจะหลุดจากการเป็นหนึ่งในห้าสำนักใหญ่
คงเป็นเพราะสำนักเวิ่นเต๋ามีพรลิขิตฟ้าจริงๆ วันหนึ่งผู้อาวุโสสำนักเวิ่นเต๋าออกไปปราบมาร ช่วยเด็กคนหนึ่งในซากปรักหักพัง พากลับมาสำนัก จากนั้นก็พบว่าเด็กคนนี้เป็นอัจฉริยะการบำเพ็ญที่หาได้ยากยิ่ง เด็กคนนั้นก็ไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง วิชาก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว สองสามปีก็กลายเป็นผู้ทรงพลังขั้นข้ามพิบัติที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคนั้น
เด็กคนนั้นมีสมญาว่าเซียนห่านไห่ คนรุ่นหลังเรียกท่านว่าบรรพบุรุษผู้ฟื้นฟูสำนักเวิ่นเต๋า สืบทอดความรุ่งโรจน์ของสำนักเวิ่นเต๋ามาอีกห้าหมื่นปี จนถึงทุกวันนี้
“ศิษย์พี่ใหญ่ อาจารย์ของพวกเราอยู่ที่ไหน?” ลู่หยางละสายตาจากป้าย รอในตำหนักครึ่งค่อนวัน ก็ไม่เห็นใครนอกจากศิษย์พี่ใหญ่
“อาจารย์กำลังเข้าสมาธิ อยู่ในช่วงสำคัญของการบำเพ็ญ ออกมาไม่ได้ ข้าจะรับศิษย์แทนอาจารย์ สอนเจ้าบำเพ็ญ”
“ก่อนเริ่มบำเพ็ญจริงๆ ข้าจะแนะนำสายของพวกเราให้เจ้าคร่าวๆ อาจารย์ท่านมีกฎน้อยมาก ขอเพียงไม่ทำเกินไป ไม่ผิดจารีตประเพณี ไม่ทำให้สวรรค์และผู้คนโกรธแค้น ท่านล้วนไม่ยุ่ง”
“แต่เกณฑ์ของข้าสูงกว่าท่านหน่อย สิ่งที่ท่านไม่ยุ่ง ข้าจะยุ่ง”
“ใ