ร้อนแรงที่สุด เกือบจะลงไม้ลงมือกัน
เคยมีเรื่องแบบนี้มาก่อน ในบรรดาเงาแปดร่างมีหลายคนที่อารมณ์ร้อน พูดไม่รู้เรื่องก็ใช้วิชา แค่ประเมินรับเด็กเป็นศิษย์ สุดท้ายกลับกลายเป็นใช้อารมณ์ ผู้ทรงพลังต่อสู้กัน ทำให้ทั้งสำนักเวิ่นเต๋าได้เปิดหูเปิดตา
ด้วยเหตุนี้ เงาแปดร่างจึงไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ แม้จะโกรธจนตาเขียว ก็ไม่อาจต่อสู้กันได้
“หม่านกู่เด็กคนนี้ไม่เลว สายเลือดชนเผ่าโบราณบริสุทธิ์ พละกำลังไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน จิตใจก็บริสุทธิ์ เหมาะจะรับการถ่ายทอดวิชาของข้า”
“น่าเสียดายที่บริสุทธิ์เกินไป ชนเผ่าโบราณสูญสิ้นก็เพราะเหตุนี้ หากมีโอกาสในภายหน้า อาจต้องบ่มเพาะเป็นพิเศษ”
“อะไรกันเหมาะกับวิชาของเจ้า สายการหลอมอาวุธของข้าไม่มีผู้สืบทอดที่เหมาะสมมานาน หม่านกู่ทำอะไรจดจ่อ มาเป็นศิษย์ข้าถึงจะถูก!”
สองผู้อาวุโสพูดไปพูดมาก็เริ่มโมโห แล้วก็… พับแขนเสื้อจ้องตากันต่อ
ผู้อาวุโสคนอื่นไม่สนใจคนโง่สองคนนี้ วิจารณ์ต่อไป: “ร่างเซียนผีเสื้อ ต้านทานพันวิชา ไร้มลทิน ไร้ผู้เทียบ จุติเป็นเซียน นานมากแล้วที่ไม่ได้เห็น นับดูเวลา ครั้งสุดท้ายที่ร่างเซียนผีเสื้อถือกำเนิด พวกเราเพิ่งเข้าสำนักเวิ่นเต๋า”
“น่าเสียดายที่ร่างเซียนผีเสื้อคนก่อนบำเพ็ญเร่งรีบเกินไป ยังไม่ทันสร้างชื่อในดินแดนกลาง รีบบำเพ็ญให้ร่างเซียนสมบูรณ์ เร่งจนเกิดโทสะ ถึงแก่ชีวิต”
“ผู้อาวุโสที่หก ในพวกเราท่านคุ้นเคยกับร่างเซียนที่สุด บางทีหญิงผู้นี้อ
