ดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
“เจิ้นกั๋ว พูดให้จบ” เสียงของพลเอกดังมาจากโปรเจกเตอร์ ยังคงสงบนิ่ง
จ้าวเจิ้นกั๋วหลับตาลง ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พูดประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องประชุมขนหัวลุก
“รายงานท่านผู้นำ ผมสงสัยว่าคุณหลิน อาจจะไม่ได้ค้นพบหรือประดิษฐ์เทคโนโลยีใหม่อะไรขึ้นมา”
“พูดออกมาก็ไม่กลัวทุกคนหัวเราะ ผมถึงกับสงสัยว่าเขาจับมนุษย์ต่างดาวได้คนหนึ่ง และ กำลังรีดเค้นเทคโนโลยีที่สิ่งมีชีวิตต่างดาวนั้นเชี่ยวชาญอยู่”
สิ้นเสียง ทั้งห้องทำงานเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
นายพลหลิวเบิกตากว้าง เหมือนเพิ่งจะรู้จักจ้าวเจิ้นกั๋วเป็นครั้งแรก
เขาคิดว่าเหล่าจ้าวต้องบ้าไปแล้ว
คุณเป็นนายพลของประเทศจีน ผ่านสนามรบมา พูดเรื่องเด็กๆ แบบนี้ เหมาะสมเหรอ
อย่างไรก็ตาม พลเอกในโปรเจกเตอร์ กลับไม่มีท่าทีแปลกใจหรือเยาะเย้ยใดๆ
เขาเพียงแค่มองจ้าวเจิ้นกั๋วอย่างเงียบๆ เนิ่นนาน หลังจากนั้น ถึงได้เอ่ยปากช้าๆ
“การคาดเดานี้กล้าหาญมาก แต่ก็น่าสนใจมาก”
สายตาของพลเอกกวาดผ่านทุกคนที่อยู่ในที่นั้น “สามารถอธิบาย ‘เทคโนโลยีชีวภาพที่ก้าวหน้า’ และ ‘ความสามารถในการขนส่งที่เข้าใจไม่ได้’ สองปัญหาใหญ่ที่สุดที่พวกเรากำลังเผชิญอยู่ได้พร้อมกัน”
“ถ้าหากแหล่งที่มาของเทคโนโลยีของเขาคือ ‘อารยธรรมนอกโลก’ จริงๆ การกระทำก่อนหน้านี้ของเขา ก็มีเหตุผลสนับสนุนแล้ว”
“เขาต้องการความสามารถทางอุตสาหกรรมของพวกเรา ช่วยเขา ‘แปล’ เทคโนโลยีเหล่านั้นให้กลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่พ
