ในรถบัญชาการ อากาศแข็งตัว
บนแท็บเล็ตยุทธวิธีของหัวหน้าทีมคมมีดราตรี ภาพแยกห้าจอประกอบกันเป็นภาพนรก
นั่นไม่ใช่ห้าหมื่น ราชาหินประเมินผิดพลาดอย่างร้ายแรง
ฝูงซอมบี้สีดำไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนยางมะตอยหนืดๆ ทาเต็มทุกตารางนิ้วของซากเมือง
พวกมันแออัดกัน ก่อตัวเป็นกระแสธารสีดำที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซัดสาดมายังเมืองใหม่
“พระเจ้า…” เสียงของโจวอี้สั่นเทาในช่องสัญญาณสื่อสาร “นี่… นี่เกินแสนตัวแน่นอน!”
“เขต D พบซอมบี้กลายพันธุ์แขนยักษ์อย่างน้อยสามตัว ถูกซอมบี้ธรรมดาล้อมอยู่ตรงกลาง”
“เขต E มีตัวคลาน จำนวนเยอะเกินไป มองไม่ชัด”
เสียงของสมาชิกทีมดังขึ้นสลับกันไปมา เจือไปด้วยความตกใจที่เก็บไว้ไม่อยู่
สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญ คือกองทัพแห่งความตายที่แท้จริง
หน้าผากของหลี่เหว่ยมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมออกมา เขาจ้องเขม็งไปที่หน้าจอของตัวเอง
ภายใต้เลนส์ของโดรน รูปแบบการเคลื่อนที่ของซอมบี้ทำให้เขารู้สึกประหลาดอย่างบอกไม่ถูก
พวกมันไม่ได้เดินเตร่อย่างวุ่นวาย แต่กำลังเดินทัพ
ทั้งฝูงซอมบี้ถูกแบ่งเป็นรูปขบวนสี่เหลี่ยมหลายขบวน มีช่องว่างเล็กน้อยระหว่างกัน เหมือนกำลังหลีกทางให้บางสิ่งบางอย่าง
ความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันแทบจะเท่ากัน ไม่มีซอมบี้ตัวไหนหลุดออกจากขบวน ไม่มีซอมบี้ตัวไหนเพราะความหิวกระหายจึงพุ่งไปยังอาคารร้างข้างๆ
นี่คือความเป็นระเบียบที่แน่นอน และน่าขนลุก
“ทุกคนใจเย็น!” หลี่เหว่ยตะโกนเสียงต่ำในช่องสัญ
