จับกระเป๋ายุทธวิธีบนขาแน่น
เขามองดูซากปรักหักพังที่ถอยหลังอย่างรวดเร็วผ่านกระจกกันกระสุน หัวใจเต้นเร็วมาก
เมื่อออกจากเมืองใหม่ ถึงได้รู้ว่ากำแพงเมืองสูงใหญ่นั้นให้ความรู้สึกปลอดภัยมากแค่ไหน
ขบวนรถเดินทางในซากปรักหักพังประมาณยี่สิบนาที หยุดลงในพื้นที่ตึกสูงแห่งหนึ่ง
“ลงรถ ระวังตัว” หัวหน้าทีมคมมีดราตรีลงจากรถ สั่งการผ่านวิทยุสื่อสาร
ทหารทีมคมมีดราตรีสิบนายกระจายตัวอย่างรวดเร็ว สร้างวงล้อมเฝ้าระวังบนที่สูงและทางแยกสำคัญรอบๆ การเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ไม่มีการสิ้นเปลืองแม้แต่น้อย
หลี่เหว่ยและอีกสี่คนแบกเป้ลงจากรถ
ลมเย็นพัดผ่าน พัดเอาฝุ่นบนพื้นขึ้นมา มีกลิ่นเหม็นเน่าและกลิ่นสนิมผสมกัน
“หลี่เหว่ย คุณรับผิดชอบเขต A โจวอี้เขต B คนอื่นๆ เขต C, D, E” หัวหน้าทีมคมมีดราตรีกางแผนที่ง่ายๆ ออกมา บนนั้นวาดพื้นที่รูปพัดห้าแห่ง “มีพวกเราเป็นศูนย์กลาง ลาดตระเวนออกไปห้ากิโลเมตร โดรนอย่าบินสูงเกินไป ระวังการซ่อนตัว”
“เข้าใจแล้ว” หลี่เหว่ยพยักหน้า
เขาหยิบโดรนออกจากกระเป๋า กางแขนเครื่องอย่างชำนาญ ใส่แบตเตอรี่
เมื่อมือของเขากำรีโมตคอนโทรลนั้น ความวุ่นวายภายนอกและความประหม่าในใจ ก็เริ่มจางหายไป
โลกของเขา ย่อส่วนลงมาเหลือเพียงอุปกรณ์ในมือและโดรนที่กำลังจะขึ้นบิน
“หน่วยลาดตระเวนที่หนึ่ง โดรนขึ้นบิน” หลี่เหว่ยสั่งในช่องสัญญาณของทีม
โดรนสี่ใบพัดสีดำห้าลำ เกือบจะพร้อมกัน ขึ้นบินในแนวดิ่งอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็ก