เมื่อได้รับอนุญาตจากกู้เฉิน ฮวาเหลียนก็เดินตรงเข้าไปหานายน้อยตระกูลฉู่ที่นั่งหมดสภาพ ดวงตาเหม่อลอยอยู่บนพื้น
นางวางมือลงบนศีรษะของนายน้อยตระกูลฉู่โดยตรง
วินาทีต่อมา
ร่างของนายน้อยตระกูลฉู่ก็เริ่มชักกระตุกไปทั้งตัว น้ำลายฟูมปาก ตาเหลือกถลนจนเห็นแต่ตาขาว
ภาพนี้ทำเอาทั้งกู้เฉินและมู่เป่ยเฉินที่ยืนอยู่ไม่ไกล ต้องขมวดคิ้ว
เพียงไม่กี่อึดใจ กู้เฉินก็เห็นลำแสงสายหนึ่งพุ่งออกจากศีรษะของนายน้อยตระกูลฉู่ มุดเข้าไปในฝ่ามือของฮวาเหลียนอย่างรวดเร็ว
ฮวาเหลียนชักมือกลับ สูดหายใจลึกด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขราวกับได้ลิ้มรสโอชารส
ส่วนนายน้อยตระกูลฉู่ ทันทีที่ฮวาเหลียนละมือ เขาก็ล้มฟุบหมดสติไปทันที
แต่ทว่า… ยังมีลมหายใจอยู่
กู้เฉินย่อมไม่ปล่อยให้คนตระกูลฉู่รอดชีวิต เพราะนั่นหมายถึงการทิ้งปัญหาไว้ในภายภาคหน้า ในโลกผู้บำเพ็ญเพียร ความใจอ่อนคือหายนะ ต้องเด็ดขาดและเหี้ยมโหด
กู้เฉินหยิบดาบเล่มหนึ่งขึ้นมาจากพื้น แล้วเดินเข้าไปหานายน้อยตระกูลฉู่
ฉึก!
อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel Lucky
ดาบฟันลงไป นายน้อยตระกูลฉู่สิ้นใจตายโดยไร้ความเจ็บปวด
เป็นอันปิดฉากตระกูลฉู่อย่างสมบูรณ์
เวลานี้ กู้เฉินเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วเอ่ยเบาๆ จากน
