ติโดยรอบแม้แต่น้อย”
ในห้องประชุม มีเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ดังขึ้น
อีกด้านหนึ่ง ทีมผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตที่มีความแม่นยำสูงที่รับผิดชอบวิเคราะห์แบบแปลน “เครื่องพิมพ์ลำดับเซลล์” สถานการณ์ก็น่าตกใจไม่แพ้กัน
“เหล่าหลิง คุณมาดูนี่สิ!” นักวิชาการที่รับผิดชอบด้านวัสดุศาสตร์ ชี้ไปที่แผนผังโครงสร้างชิ้นส่วนที่ซับซ้อนบนโปรเจกเตอร์ ตะโกนอย่างตื่นเต้น
“โครงสร้างขับเคลื่อนของหัววัดโมเลกุลนี้ มันถึงกับใช้แนวคิดของแม่เหล็กขั้วเดียวที่ควบคุมได้! พระเจ้า คนที่ออกแบบสิ่งนี้เป็นคนบ้า! ไม่สิ เป็นอัจฉริยะ!”
“ยังมีระบบลำเลียงหมึกชีวภาพนี้อีก ความแม่นยำถึงระดับพิโกเมตร! สูงกว่าเครื่องผลิตแผงวงจรความแม่นยำสูงที่ทันสมัยที่สุดของเราถึงสองหลัก! นี่ไม่ใช่เครื่องพิมพ์เลย นี่มันคือเครื่องจักรสร้างสรรค์ระดับโมเลกุล!”
หลิงเจี้ยนกั๋วเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เขามองดูทฤษฎีการออกแบบที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาตลอดชีวิต สองมือเริ่มสั่นเล็กน้อย
นี่ไม่ใช่ความตื่นเต้น แต่คือความเกรงขาม
“สร้างได้ไหม?”
โจวไห่ที่เงียบมาตลอด ในที่สุดก็เอ่ยปาก
เสียงของเขา ดึงนักวิชาการทุกคนที่กำลังดื่มด่ำกับความตกใจทางเทคโนโลยีกลับสู่ความเป็นจริง
ห้องประชุมเงียบลงในทันที
สายตาทั้งหมด จับจ้องไปที่หลิงเจี้ยนกั๋ว
หลิงเจี้ยนกั๋วถอดแว่นออกมา ขยี้ตาอย่างแรง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ
“ยาก”
เขาพูดเพียงคำเดียว
หัวใจของโจวไห่จมดิ่งลง
“ในทางทฤษฎี เป็นไปได้” หลิงเจ
