ียบเชียบ
ไม่มีองครักษ์เปิดทาง ไม่มีความวุ่นวายใดๆ
โจวไห่พร้อมผู้ช่วยสองคน ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวของซีอีโอมาที่ห้องทำงานชั้นบนสุดโดยตรง
เขาดูอายุประมาณห้าสิบปี สวมแจ็กเกตสีเข้มธรรมดา ใบหน้าเคร่งขรึม แต่ฝีเท้ากลับมีความคล่องแคล่วแบบทหาร
“คุณหลิน” โจวไห่ยื่นมือออกมา จับมือกับหลินโม่สั้นๆ
มือของเขากว้างและทรงพลัง สายตาคมกริบกวาดมองเจียงอี้ที่อยู่ข้างๆ
“นี่คือซีอีโอของบริษัทหย่วนซิง เทคโนโลยี เจียงอี้” หลินโม่แนะนำ “แผนการต่อไป เธอจะเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของสมรภูมิการเงิน”
โจวไห่พยักหน้า ไม่มีการทักทายที่เกินจำเป็น
“ของล่ะ?”
หลินโม่วางกล่องฮาร์ดไดรฟ์โลหะเย็นเยียบกล่องนั้นลงบนโต๊ะประชุม
ช่างเทคนิคคนหนึ่งข้างหลังโจวไห่เดินเข้ามาทันที เปิดกระเป๋าถือใบหนึ่งออกมา ข้างในเป็นเทอร์มินัลพกพาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
เขาเชื่อมต่อฮาร์ดไดรฟ์ สวมแว่นตาข้างเดียวแบบพิเศษ นิ้วเคาะบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงอย่างรวดเร็ว
ในห้องประชุม เงียบสนิท
เจียงอี้ยืนอยู่ข้างๆ แม้แต่ลมหายใจก็เบาลง
เธอรู้สึกได้ว่า ในฮาร์ดไดรฟ์เล็กๆ ก้อนนั้น ซ่อนความลับที่เพียงพอจะพลิกโฉมโลกได้
เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า
สีหน้าของช่างเทคนิคคนนั้น จากที่ตอนแรกสงบนิ่ง ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นตกตะลึง แล้วก็เป็นความยินดีที่เก็บไว้ไม่อยู่
ลมหายใจของเขาถี่ขึ้น การเคลื่อนไหวของนิ้วถึงกับมีความสั่นเทาเล็กน้อยเพราะความตื่นเต้น
“ผอ…. ผู้อำนวยการโจว…”
เขาถอดแว่นตาออก เส
