เข้ารหัสไว้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
หลินโม่รับสาย
“คุณหลิน ผมคือโจวไห่”
เสียงที่ปลายสายสงบนิ่ง ทรงพลัง ไม่เจือปนด้วยอารมณ์ใดๆ
“คนของเราออกจากเมืองหลวงแล้ว คาดว่าจะถึงบริษัทหย่วนซิงในอีกสองชั่วโมง”
“ได้ ผมจะรอพวกคุณที่หย่วนซิง”
จบการสนทนา หลินโม่เดินไปที่ประตูร้านสะดวกซื้อ ดึงประตูม้วนขึ้น
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนตัว อบอุ่น
หลินโม่ขับรถตู้สีขาวของตัวเอง ตรงไปยังบริษัทหย่วนซิง
เจียงอี้เห็นหลินโม่แล้วก็อึ้งไปเลย นึกว่าตัวเองตาฝาด
เจ้านายคนนี้ผลุบๆ โผล่ๆ ทำให้คนตามไม่ทันจริงๆ
“ท่านประธาน ท่านมาแล้ว”
เจียงอี้รีบเข้ามาทักทาย
หลินโม่พยักหน้า พูดอย่างสบายๆ “ผมมารอคน คุณทำงานของคุณไป ไม่ต้องสนใจผม”
“เข้าใจแล้วค่ะ” เจียงอี้ตอบรับ แล้วถามว่า “ท่านประธาน ท่านรอใครคะ?”
“โจวไห่”
“…”
เจียงอี้อึ้งไปเลย
ผู้อำนวยการโจวของคณะกรรมการความปลอดภัยทางชีวภาพแห่งชาติถึงกับจะมาที่บริษัทหย่วนซิง?
ที่สำคัญคือหลินโม่เป็นคนต้อนรับด้วยตัวเอง
“ท่านประธาน ขอประทานโทษที่ต้องถามนะคะ เรื่องนี้พวกเราต้องหลบไหมคะ” เจียงอี้ถามอย่างประหม่าเล็กน้อย
หลินโม่โบกมือ “ไม่ต้อง แถมครั้งนี้ยังต้องให้คุณเข้าร่วมด้วย และการขายชอร์ตกลุ่มทุนวอลล์สตรีท คุณเป็นมืออาชีพ”
