บทที่ 148 – เปลี่ยนเส้นทาง, ล่องูออกจากถ้ำ
หลินโม่โยนเครื่องสื่อสารทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ
รางวัลนำจับคือไพ่ใบแรกที่เขาโยนออกมา
มันสามารถทำให้สี่ขั้วอำนาจวุ่นวาย และยังทำให้คนที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต้องหยุดชะงักไปชั่วคราว เพื่อซื้อเวลาอันมีค่าให้กับการย้ายถิ่นฐานในวันพรุ่งนี้
แต่แค่ไพ่ใบเดียวไม่ปลอดภัยพอ ต้องมีไพ่สำรอง
หลินโม่หยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเลื่อนผ่านช่องสัญญาณต่างๆ สุดท้ายก็หยุดอยู่ที่ช่องสัญญาณเฉพาะของฟางโจว
ซี่
หลังจากเสียงกระแสไฟฟ้าดังขึ้น เสียงของกัปตันก็ดังมาทันที เห็นได้ชัดว่าเฝ้ารออยู่ข้างๆ ตลอด
“คุณหลิน”
“กัปตัน การโจมตีตอนกลางวัน คุณมีความเห็นว่ายังไง” หลินโม่ไม่พูดอ้อมค้อม
ปลายสายเงียบไปชั่วครู่
“ผู้ปลุกพลังคนนั้นพุ่งเป้ามาที่เรา” เสียงของกัปตันเจือไปด้วยความโกรธที่ถูกกดไว้ “เขาต้องการทำลายการรวมตัว”
“เกรงว่าจะไม่ใช่แค่นั้น” น้ำเสียงของหลินโม่เรียบเฉย “การซุ่มโจมตีครั้งนั้นดูเหมือนเป็นการเตือน หรือจะพูดให้ถูกก็คือ การลาดตระเวนด้วยกำลัง”
“อีกฝ่ายระมัดระวังตัวมาก โจมตีครั้งเดียวไม่สำเร็จก็รีบหนีไปไกล แสดงว่าเขาก็ไม่ได้มั่นใจเต็มร้อย”
“แต่พรุ่งนี้เขาต้องกลับมาอีกแน่นอน”
เสียงลมหายใจของกัปตันหนักขึ้น เธอรู้ดีว่าหลินโม่หมายถึงอะไร
วันนี้โจมตีหน่วยองครักษ์ที่ติดอาวุธครบมือ พรุ่งนี้ เป้าหมายของอีกฝ่ายก็คือพลเรือนที่ไร้อาวุธ
“คุณหลิน ความหมายของคุณคือ?”
“