ตัวตลก ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เดินผ่านไปดื้อๆ
เห็นทั้งสองเดินผ่านไปโดยไม่ทักทาย
กู้เฉินมุมปากกระตุก
เขาวางจอกเหล้าลง แล้วรีบวิ่งตามไปทันที
เห็นท่าทางรีบร้อนของกู้เฉิน มู่เป่ยเฉินยิ่งสงสัย
เขามองตั้งนาน ก็ไม่เห็นว่าสองคนนั้นจะมีอะไรผิดปกติ
ดูเหมือนคนธรรมดาชัดๆ
หรือว่าตาข้าจะฝาด มู่เป่ยเฉินคิดในใจ แต่ก็รีบวิ่งตามไป
ท่านผู้อาวุโส กู้เฉินวิ่งไปขวางหน้าเจ้าตัวตลก แล้วคารวะอย่างนอบน้อม
หา เจ้าเป็นใคร เจ้าตัวตลกหยุดเดิน แสร้งทำเป็นจำกู้เฉินไม่ได้
ได้ยินแบบนี้ กู้เฉินพูดไม่ออก
ท่านผู้อาวุโส พวกท่านกำลังจะไปไหนหรือขอรับ กู้เฉินไม่ถือสาที่เจ้าตัวตลกแกล้งจำไม่ได้
พวกเราจะไปชมวิว เจ้าตัวตลกตอบเสียงเรียบ
ชมวิว กู้เฉินทำหน้าแปลกๆ
เขาเคยคิดจะขอให้เจ้าตัวตลกช่วย แต่คิดไปคิดมา พึ่งพาตัวเองดีกว่า
มีมู่เป่ยเฉินคอยกันยายเฒ่านั่นไว้ก็น่าจะพอแล้ว
ถ้าจะขอความช่วยเหลือ เขาคงขอเย่หนานไปนานแล้ว ไม่รอมาถึงป่านนี้
พูดจบ เจ้าตัวตลกก้าวเท้าออกไปไม่กี่ก้าว ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบเดินถอยหลังกลับมาหากู้เฉิน แล้วพูดว่า วันนี้ถือซะว่าเจ้าไม่เห็นข้า เข้าใจไหม
ได้ยินคำสั่ง กู้เฉินชะงัก
แต่ก็ตั้งสติได้เร็ว รีบตอบด้วยสีหน้าจริงจัง ท่
