มอีกที”
“ได้ครับ! ผมเข้าใจแล้ว!”
เมื่อได้คำตอบนี้ ก้อนหินใหญ่ในใจของอธิบดีจางก็ถูกยกออกไป
ขอแค่หลินโม่ยอมรอ เรื่องก็ง่ายขึ้น
ด้วยพลังของประเทศชาติ ถึงแม้จะเป็นอุปกรณ์ที่ถูกคว่ำบาตร ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหนทางเสียทีเดียว
เพียงแต่ต้องใช้เวลามากขึ้น วุ่นวายมากขึ้นหน่อย
“แล้ว… ด้านบุคลากรล่ะครับ?” อธิบดีจางลองถามดู “อุปกรณ์เหล่านี้ต้องการบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญสูงมากในการใช้งานและบำรุงรักษา คุณคิดว่าต้องการให้เราช่วยหาทีมงานชั้นยอดจากสถาบันวิทยาศาสตร์หรือมหาวิทยาลัยต่างๆ ให้ไหมครับ?”
ในมุมมองของเขา ถึงแม้หลินโม่จะเก่งกาจแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเสกทีมวิจัยที่สามารถใช้งานอุปกรณ์ไฮเทคเหล่านี้ทั้งหมดขึ้นมาได้จากความว่างเปล่า
“ไม่ต้องแล้ว”
หลินโม่ปฏิเสธโดยตรง
“คนใช้งานอุปกรณ์ ผมมี”
ปลายสาย อธิบดีจางก็อึ้งไปอีกครั้ง
ในหัวของเขาแวบความคิดขึ้นมานับไม่ถ้วน
เบื้องหลังของคุณหลินยังซ่อนอะไรไว้อีกกันแน่?
หรือว่าเขาแอบรวบรวมนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าของโลกไว้แล้ว?
ความคิดนี้ทำให้ใจของเขากระตุก
คนที่สามารถใช้งานอุปกรณ์ทั้งหมดในรายการนั้นได้ ไม่ใช่ช่างเทคนิคธรรมดาแน่นอน
นั่นต้องเป็นนักวิชาการระดับสูงที่ทุกคนสามารถตีพิมพ์บทความในวารสารชั้นนำระดับนานาชาติได้
อธิบดีจางไม่กล้าคิดต่อ เขารู้ดีว่าไม่ควรถามต่อ
“ได้ครับ ผมเข้าใจแล้ว”
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง” เสียงของหลินโม่ดังขึ้นอีกครั้ง
“คุณหลินเชิญสั่งได้เลยคร
