ขบวนรถของไป๋ลู่หายลับไปที่ปลายสุดของซากปรักหักพังอย่างรวดเร็ว
เถี่ยซานถือระเบิดมือสำหรับฝึกซ้อมที่หนักอึ้งไว้ในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่เก็บไว้ไม่อยู่ เขาเริ่มคิดคำนวณในใจแล้วว่าจะเลือกใครจากในทีมออกมาบ้าง
หลินโม่ไม่ได้รบกวนเขา หันหลังเดินไปยังโรงทำงานชั่วคราวอีกด้านหนึ่ง
ที่นั่นคือสถานที่ที่วิศวกรจ้าวและทีมวิศวกรรมของเขาพักอยู่ชั่วคราว
ในโรงทำงานสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ โต๊ะใหญ่หลายตัวถูกนำมาต่อกัน บนโต๊ะเต็มไปด้วยแบบแปลนต่างๆ ช่างเทคนิคหลายคนกำลังล้อมวงถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อนเกี่ยวกับแบบแปลน
วิศวกรจ้าวสวมแว่นสายตายาว ในมือถือดินสอ กำลังขีดเขียนอยู่บนแบบแปลนโครงสร้างของโรงงานแห่งใหม่
“วิศวกรจ้าว”
เสียงของหลินโม่ทำให้ในโรงทำงานเงียบลงในทันที
วิศวกรจ้าวเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นหลินโม่ก็รีบวางดินสอลงแล้วลุกขึ้นยืน
“คุณหลิน มาที่นี่มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“เรื่องการขยายโรงงานสรรพาวุธ ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว?” หลินโม่เดินไปที่โต๊ะ เหลือบมองแบบแปลน
“วางใจได้เลยครับ แผนออกมาแล้ว” วิศวกรจ้าวชี้ไปที่แบบแปลน สีหน้ามุ่งมั่น
“เราวางแผนจะสร้างโรงปฏิบัติงานแยกอีกหนึ่งหลังทางทิศตะวันตกของโรงงานเดิม ยาวหนึ่งร้อยเมตร กว้างสี่สิบเมตร เพื่อใช้ผลิตปืนและระเบิดมือโดยเฉพาะ พร้อมทั้งเผื่อพื้นที่ไว้สำหรับผลิตอาวุธใหม่ๆ ด้วย”
“นอกจากนี้จะสร้างโกดังวัตถุดิบที่เข้าชุดกันอีกหนึ่งหลัง ใช้ทางเดินเชื่อมต่อกั
