ินโม่ไม่มีความลังเล “ส่วนฐานรากให้ขยายเข้าด้านใน ทำเป็นตัวถ่วงน้ำหนัก วัสดุและคนงานไม่ใช่ปัญหา”
ลมหายใจของวิศวกรจ้าวถี่ขึ้น เขาคว้าเครื่องคิดเลขจากมือของช่างเทคนิคข้างๆ นิ้วกดอย่างรวดเร็ว
ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาเงยหน้าขึ้น ใบหน้ามีทั้งความตกใจและความคลั่งไคล้ปะปนกัน
“ทำได้! ทำได้แน่นอน!”
เขาชี้ไปที่ภาพร่างสองแผ่นที่หลินโม่วาด แผ่นหนึ่งเป็นป้อมปราการที่ยื่นออกมา อีกแผ่นเป็นกำแพงที่เอียง
“คุณหลินครับ พอรวมสองไอเดียนี้เข้าด้วยกัน มันสุดยอดไปเลย!”
เสียงของวิศวกรจ้าวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น
“เมื่อมีป้อมปราการที่ยื่นออกมา เราสามารถสร้างแนวยิงไขว้ ปิดตายมุมอับที่ฐานกำแพงได้”
“บวกกับกำแพงที่เอียงนี้อีก ซอมบี้กลายพันธุ์ตัวไหนที่พยายามจะปีน จะสูญเสียจุดยึดเกาะโดยสิ้นเชิง ร่างกายจะเอนออกไปด้านนอกโดยไม่รู้ตัว ความเร็วในการปีนจะลดลงอย่างแน่นอน ทำให้ง่ายต่อการระดมยิง!”
เขายิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น หยิบดินสอขึ้นมาเติมรายละเอียดบนแบบแปลนอย่างบ้าคลั่ง
“เรายังสามารถฝังแผ่นเหล็กที่ขัดจนเรียบไว้บนผิวเอียงนี้ได้ด้วย! ทำให้มันแม้แต่กรงเล็บก็เกาะไม่ติด!”
ทั้งโรงทำงาน วิศวกรและช่างเทคนิคทุกคนต่างกรูกันเข้ามา พวกเขามองดูแบบแปลนที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง เต็มไปด้วยสุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรง ทุกคนต่างสูดหายใจเข้าลึก
นี่ไม่ใช่กำแพงเมืองอีกต่อไปแล้ว
นี่คือเครื่องบดเนื้อสามมิติที่ออกแบบมาอย่างประณีต เชื่อมโยงกันเป็นทอด
