งหลังตามมาด้วยฝูงซอมบี้ที่ใหญ่กว่าเดิม
“เป้าหมายปรากฏ!”
“เตรียมต่อสู้!”
เถี่ยซานตะโกนจนสุดเสียง เสียงดังไปทั่วทั้งแนวป้องกัน
ครั้งนี้ ปฏิกิริยาของทหารใหม่ชำนาญขึ้นมาก
ดึงคันรั้ง, เปิดเซฟตี้, เล็ง
เมื่อเทียบกับความสับสนในครั้งแรก ก็ดูมีท่าทีขึ้นมาก
“รอให้พวกมันเข้ามาในระยะห้าสิบเมตรค่อยยิง!”
เถี่ยซานออกคำสั่ง
“ประหยัดกระสุน! เล็งให้แม่นๆ!”
ฝูงซอมบี้เข้ามาในระยะสองร้อยเมตร
หนึ่งร้อยห้าสิบเมตร
หนึ่งร้อยเมตร
ห้าสิบเมตร
“ยิง!”
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้ ไม่ใช่การยิงกราดที่ไร้ระเบียบอีกต่อไป
ทหารใหม่ทำตามที่ฝึกไว้ เริ่มยิงเป็นชุดสั้นๆ และแม่นยำ
ดะ, ดะ, ดะ…
สายฝนกระสุนที่หนาแน่นตัดผ่านแถวหน้าสุดของฝูงซอมบี้
อัตราการใช้กระสุน ช้ากว่าครั้งที่แล้วกว่าเท่าตัว
แต่ประสิทธิภาพในการล้มซอมบี้ กลับสูงขึ้นมาก
“คนข้างหน้าถอยมาเปลี่ยนแม็กกาซีน คนข้างหลังเสริมขึ้นไป! รักษาอำนาจการยิงไม่ให้ขาดตอน!”
เถี่ยซานออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว โหวจื่อและสิบเอกคนอื่นๆ เดินไปมาบนแนวป้องกัน คอยดูแลช่วยเหลือ
ตาชั่งแห่งชัยชนะเริ่มเอียง
หลินโม่นั่งอยู่ที่ประตูร้านขายของชำ ผ่านหน้าจอเฝ้าระวังดูสถานการณ์การต่อสู้บนกำแพง พร้อมกับคำนวณข้อมูลการต่อสู้
“ประสิทธิภาพการฆ่าสูงขึ้นมาก อัตราการสิ้นเปลืองกระสุนก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง”
หลินโม่คิดในใจ พอใจกับการแสดงออกของทหารพอสมควร
เขาไม่ได้เสียดายการสิ้นเปลืองกระสุน
วัสดุที่นำมาสอ
