ยอมบอก ในเมื่อไม่บอก ข้าก็รื้อโรงเตี๊ยมซะเลย ทันใดนั้น เสียงชายวัยกลางคนดังเข้าหูเจ้าตัวตลกและจอมมารเพลิงทมิฬ
เมื่อฝุ่นจางลง ทุกคนถึงเห็นเจ้าของเสียง
เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ด้านหลังมีลูกสมุนอีกนับสิบคน
ทุกคนล้วนเป็นผู้ฝึกตน ชายวัยกลางคนที่นำหน้าเป็นถึงผู้ฝึกตน ขั้นกายาคงกระพัน
เดิมทีลูกค้าในโรงเตี๊ยมที่โรงเตี๊ยมถล่มลงมา ต่างไม่พอใจและเตรียมจะเอาเรื่อง
แต่พอเห็นกลุ่มของชายวัยกลางคน ทุกคนก็รีบหุบปากเงียบกริบ
ที่แทบเท้าของชายวัยกลางคน มีร่างของคนนอนกองอยู่หลายคน
ไม่ใช่ใครที่ไหน คือเถ้าแก่โรงเตี๊ยมและพวกเสี่ยวเอ้อ สภาพร่อแร่หายใจรวยริน ดูท่าคงไม่รอด
เห็นภาพนี้ จอมมารเพลิงทมิฬดวงตาลุกเป็นไฟ
เจ้าตัวตลกไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยืนมองเงียบๆ
กลุ่มชายวัยกลางคนก็สังเกตเห็นเจ้าตัวตลกทั้งสองเช่นกัน
มองอะไร ไอ้ตัวอัปลักษณ์ ชายวัยกลางคนพูดจาดูถูกเหยียดหยาม เขาคือขาใหญ่ประจำเมืองนี้ ไม่มีใครกล้าหือ
ได้ยินคำด่า จอมมารเพลิงทมิฬที่กำลังจะระเบิดอารมณ์ชะงักกึก
ในใจร้องงานเข้าแล้วสังหรณ์ใจไม่ดีอย่างแรง
และเป็นไปตามคาด สิ้นเสียงชายวัยกลางคน บรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือกลงทันที
ฉิบหายแล้ว จอมมารเพลิงทมิฬค่อยๆ หันคอแข็งๆ
