น้ำมันและเศษกระจก
ที่มุมภาพ รถตู้สีขาวคันหนึ่ง จอดอยู่อย่างเงียบๆ ไม่ไกล
รถคันนั้น เจียงอี้จำได้
เป็นคันที่หลินโม่ขับบ่อยที่สุด
หัวใจของเจียงอี้เต้นผิดจังหวะไปหนึ่งครั้ง ลมหายใจก็หยุดชะงักตามไปด้วย
เธอพยายามบังคับให้ตัวเองสงบลง อ่านรายงานต่อไป
ผู้ก่อเหตุ หวังฮ่าว
เสียชีวิตคาที่
คนขับอีกสองคน ก็เสียชีวิตคาที่เช่นกัน
หวังฮ่าว… ลูกชายของหวังเต๋อฟา
ไอ้ลูกเศรษฐีที่เคยมีเรื่องกับหลินโม่เพราะจางเชี่ยน
เบาะแสทั้งหมด ในหัวของเจียงอี้ก็เชื่อมต่อกันเป็นเส้นที่ชัดเจนในทันที
หวังฮ่าวจนตรอก วางแผนฆาตกรรมที่มุ่งเป้ามาที่หลินโม่
และหลินโม่ ก็รอดชีวิตมาได้อย่างปลอดภัย จากนั้น ก็โทรศัพท์สายนั้นมา
“ก๊อกๆ”
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
หัวหน้าฝ่ายกฎหมายกับช่างเทคนิคฝ่ายความมั่นคงทางข้อมูลเดินเข้ามา
“ท่านประธานเจียง เรียกพวกเราเหรอคะ?”
สายตาของเจียงอี้ละจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ เธอพิงเก้าอี้เจ้านายตัวใหญ่ บารมีทั้งคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ไม่ใช่ผู้จัดการมืออาชีพที่วางแผนกลยุทธ์อีกต่อไป แต่เหมือนดาบที่ชักออกจากฝัก
“หัวหน้าหลิว คดีของเทียนเหิง เอเนอร์จี้ สินทรัพย์ที่ยังไม่ถูกชำระบัญชีและบริษัทในเครือของหวังเต๋อฟา ยังมีอยู่ใช่ไหม?”
หัวหน้าหลิวชะงักไปครู่หนึ่ง รีบตอบ “ใช่ค่ะ มีบางส่วน แต่ล้วนแต่ทำในรูปแบบการถือหุ้นแทนที่ซับซ้อน การยึดทรัพย์ค่อนข้างลำบาก ต้องใช้เวลา”
“ฉันไม่สนว่าคุณจะใช้วิธีไหน”
เสียงของเจียงอี้สงบนิ่ง แต่ภ
