ป็นได้มาก
หลังจากโทรศัพท์สองสายเสร็จ หลินโม่ก็ไม่ได้ว่างงาน โทรออกไปยังเบอร์ของถังเข่อชิงอีกครั้ง
โทรศัพท์ดังหนึ่งครั้งก็มีคนรับ
“คุณหลิน”
“ผมต้องการเครื่องกลึงบางส่วน” หลินโม่รายงานสิ่งที่หวังเหวินปินต้องการไปหนึ่งรอบ แล้วพูดต่อ “ก่อนฟ้ามืดส่งไปที่โกดังครั้งที่แล้ว”
ถังเข่อชิงสูดหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นเร็วขึ้น
เครื่องกลึงอีกแล้ว แถมยังมีประเภทและจำนวนมากขนาดนี้
ของเหล่านี้จะถูกส่งไปที่ไหน? ใช้ทำอะไร?
เธอไม่กล้าคิด และไม่กล้าถาม
อย่างที่หลินโม่พูด รู้มากไป ไม่เป็นผลดีต่อเธอและตระกูลถัง
“ฉันจะไปจัดการทันทีค่ะ” เสียงของถังเข่อชิงยังคงสงบนิ่ง
“บิลส่งให้เจียงอี้โดยตรง” หลินโม่พูดจบก็วางสายทันที แล้วหยิบโทรศัพท์สื่อสารพิเศษที่ซิ่นเกอให้มาออกจากคลังมิติ
พลางเปิดเครื่อง หลินโม่ก็พึมพำเสียงเบา “กลับมาทีไรก็มีแต่คนโทรหาไม่หยุด ธุรกิจรัดตัวจริงๆ”
หน้าจอเปิดเครื่องของโทรศัพท์สื่อสารพิเศษไม่ใช่แบรนด์เชิงพาณิชย์ใดๆ เป็นเพียงหน้าจอสีดำล้วน ตรงกลางมีไอคอนรูปนกพิราบสื่อสารที่เกิดจากกระแสข้อมูลสว่างขึ้น แล้วก็หายไป
ไม่มีฟังก์ชันอะไรที่เกินความจำเป็น บนหน้าจอมีเพียงแป้นกดหมายเลขกับรายชื่อติดต่อ ในรายชื่อติดต่อก็มีเพียงคนเดียว
ซิ่นเกอ
อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel Lucky
หลินโม่กดปุ่มโทรออก
โทรศัพท์ถูกรับ ในนั้นมีเสียงของซิ่นเกอที่ไร้อารมณ์เป็นเอกลักษณ์ดังออกมา
“คุณหลิน”
“เป็นผมเอง” ห