แล้ว”
หลินโม่พยักหน้า แล้วหันไปทางจ้าว “โครงการกำแพงระยะที่สองห้ามหยุด การแบ่งพื้นที่ภายในก็ต้องตามให้ทัน แบ่งออกเป็นพื้นที่ใช้งานที่แตกต่างกัน นอกจากนี้อย่างเช่นพื้นที่พักอาศัย สร้างตามมาตรฐานที่แตกต่างกัน เพื่อให้สอดคล้องกับระดับสวัสดิการที่แตกต่างกัน เดี๋ยวคุณหาคนมาออกแบบแผนงานสักสองสามแบบ”
“คุณหลินวางใจได้เลยครับ! รับประกันว่าจะไม่ทำให้เสียงาน!” จ้าวพยักหน้าอย่างแรง
หลังจากสั่งการทุกอย่างเสร็จ หลินโม่ก็ดึงประตูม้วนของร้านขายของชำลง แล้วเปิดใช้งานความสามารถในการเดินทางข้ามมิติ
อากาศรอบๆ เริ่มบิดเบี้ยว เสียงคำรามของเครื่องจักรและเสียงฝึกของทหารที่อยู่ไกลๆ ก็ค่อยๆ จางหายไป
เมื่อทุกอย่างกลับสู่ความสงบ เสียงรถราในเมืองยามเช้าก็ดังมาจากนอกหน้าต่าง
ครั้งนี้ไปโลกยุคสุดท้าย หลินโม่ก็อยู่ไปเกือบสามสิบชั่วโมง นานกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ส่วนใหญ่เป็นเพราะการพบปะกับกัปตัน บวกกับเรื่องราวหลังจากนั้น
พูดตามตรง หลินโม่ก็ชื่นชมความเด็ดขาดของกัปตันอย่างมาก ถ้าเป็นเขา กลัวว่าจะตัดสินใจได้ไม่เร็วนัก ฟางโจวอย่างไรเสียก็เป็นขั้วอำนาจใหญ่ที่มีคนนับพันคน กัปตันเองก็เป็นผู้ปลุกพลัง ขอแค่เธอต้องการ ก็สามารถเป็นจักรพรรดิดินต่อไปได้เลย แต่กัปตันกลับไม่ได้ทำเช่นนั้น กลับเป็นคนที่กระตือรือร้นในการรวมฟางโจวเข้ากับเมืองใหม่มากกว่าใคร
มีฟางโจวเป็นแบบอย่าง อีกสามขั้วอำนาจต่อให้ไม่เต็มใจ ก็ต้องมีความเคลื่อนไหวบ้าง
