องเครื่องกลึงหมุนด้วยความเร็วสูง หัวมีดที่แม่นยำเคลื่อนไปบนโลหะ เกิดเศษโลหะแวววาวเป็นพวงๆ
ปลอกกระสุนสีเหลืองอร่ามเป็นแถวๆ ชิ้นส่วนปืนสีดำสนิท ไหลออกมาจากสายการผลิตอย่างไม่ขาดสาย ถูกคนงานแยกประเภท บรรจุกล่องเข้าคลัง
สิ่งที่หวังเหวินปินชอบทำที่สุด คือการสุ่มหยิบชิ้นส่วนหนึ่งออกมาจากกล่องผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป แล้วนำไปตรวจสอบใต้แสงไฟอย่างละเอียด
โรงงานแห่งนี้ ได้กลายเป็นหัวใจอุตสาหกรรมของเมืองใหม่ ให้การรับประกันความปลอดภัยขั้นพื้นฐานที่สุดแก่ทั้งแคมป์
ช่วงบ่าย หลินโม่เพิ่งตื่นจากการงีบหลับ กำลังตรวจสอบรายงานการใช้วัสดุล่าสุด เตรียมจะเดินทางข้ามมิติกลับไปยังโลกของตัวเอง เพื่อเสริมเสบียง
เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนดังมาจากไกลๆ
“คุณหลิน! คุณหลิน!”
ผู้ควบคุมการก่อสร้างอาวุโสจ้าว พาแกนหลักทางเทคนิคที่เต็มไปด้วยฝุ่นดินหลายคน วิ่งเหยาะๆ เข้ามา ใบหน้ามีความสุขอย่างที่ไม่สามารถปิดบังได้
“คุณหลิน! สำเร็จแล้ว!”
จ้าววิ่งมาอยู่หน้าหลินโม่ เพราะวิ่งเร็วเกินไป อกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง พูดจาติดๆ ขัดๆ
หลินโม่ยื่นน้ำแร่ขวดหนึ่งให้
“ค่อยๆ พูด อะไรสำเร็จ?”
“กำแพง! กำแพงเมืองบรรจบกันแล้ว!”
เขาชี้ไปยังแนวป้องกันเหล็กที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างอยู่ไกลๆ อย่างตื่นเต้น เสียงถึงกับเปลี่ยนไป
“แม้ว่าตอนนี้จะเสร็จแค่ครึ่งล่าง สูงห้าเมตร แต่ว่า… ปิดสนิทแล้ว!”
สายตาของหลินโม่พุ่งไปที่นั่นทันที
เดิมทีที่เป็นแค่โครงกระดูกแยกส่
