บทที่ 109 – เธอเห็นอนาคต
อากาศในร้านขายของชำ หลังจากหลินโม่พูดประโยคสุดท้ายจบ ก็แข็งตัว
ไป๋ลูยืนอยู่ข้างหลังกัปตัน ประหม่าจนไม่รู้จะวางมือไว้ที่ไหน
เงื่อนไขของหลินโม่ เข้มงวดยิ่งกว่าสถานการณ์ใดๆ ที่เธอจะจินตนาการได้
นี่ไม่ใช่การรวม แต่เป็นการกลืนกินอย่างสิ้นเชิง!
ไป๋ลู่มองดูสีหน้าของกัปตันอย่างระมัดระวัง กลัวว่าเธอจะไม่พอใจแล้วลงมือ
ทว่า ปฏิกิริยาของกัปตัน กลับเกินความคาดหมายของทุกคน
เธอไม่โกรธ บนใบหน้าไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความรู้สึกที่ถูกดูหมิ่น
เพียงแค่ยกแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมา จิบเบาๆ แล้ววางแก้วกลับที่เดิม เกิดเสียงใสดังกังวาน
“คุณหลิน เงื่อนไขของคุณฉันเข้าใจแล้ว”
กัปตันเอนหลังพิงเก้าอี้ ท่าทางผ่อนคลาย ราวกับว่าสิ่งที่เพิ่งได้ยิน ไม่ใช่เงื่อนไขที่ตัดสินชะตากรรมของคนนับพัน แต่เป็นเพียงข้อเสนอทางธุรกิจธรรมดาฉบับหนึ่ง
“แยกส่วนโครงสร้าง, บังคับบัญชาเป็นหนึ่งเดียว, ข้อนี้ฉันเข้าใจได้”
“พลเรือนปฏิบัติเหมือนกัน, แบ่งงานตามความสามารถ, ข้อนี้ยิ่งไม่มีปัญหา, กฎของฟางโจวก็เป็นเช่นนี้”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองหลินโม่
“แต่นายทหารใต้บังคับบัญชาของฉัน พวกเขาล้วนเป็นคนที่คลานออกมาจากกองซากศพพร้อมกับฉัน ทุกคนมีประสบการณ์การต่อสู้และการบังคับบัญชาที่โชกโชน”
“ปลดพวกเขาลงมาทั้งหมด, ให้เริ่มใหม่จากการเป็นทหารธรรมดา, นี่เป็นการสิ้นเปลืองบุคลากร”
หลินโม่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองเธอ รอให้เธอพูดต่
