้ตัว มือที่จับปืนก็กำแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย
ตอนนี้พวกเขาเป็นตัวแทนของทหารของคุณหลิน จะเสียหน้าไม่ได้
สายตาของกัปตันกวาดมองไปทั่วทั้งสนามอย่างช้าๆ
เริ่มจากเย่อิงและสมาชิกหน่วยคมมีดราตรีที่เก็บงำกลิ่นอายอำมหิตไว้ข้างหลังเธอ ยี่สิบคน อุปกรณ์ของพวกเขายอดเยี่ยม, ท่ายืนมั่นคง, ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นยอดฝีมือที่ผ่านการรบมานับครั้งไม่ถ้วน
จากนั้น สายตาของเธอก็หยุดอยู่ที่ทหารใหม่กลุ่มนี้ของเถี่ยซาน
เธอมองอย่างละเอียดเป็นพิเศษ สายตาเลื่อนจากใบหน้าที่ประหม่าของพวกเขา ไปยังปืนไรเฟิลสีดำสนิทที่พวกเขาอุ้มไว้ในอ้อมแขน
สายตาที่พินิจพิจารณานั้น ทำให้เถี่ยซานรู้สึกว่าแผ่นหลังของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
เขารู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้แค่ใช้สายตามอง ก็สามารถมองทะลุตัวเขาได้จนหมดเปลือก
“กัปตัน เจ้านายของพวกเรารอคุณอยู่”
เย่อิงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทำลายความเงียบลง
กัปตันละสายตา มองมาที่เย่อิง
“ได้ยินว่าพวกคุณเจอกับการต่อสู้ระหว่างทาง ลำบากแล้ว”
เสียงของเธอใสกังวาน ไม่ได้มีอารมณ์อะไร
“แค่ซอมบี้ไม่กี่ตัว ไม่น่าพูดถึง” คำตอบของเย่อิงก็กระชับเช่นกัน “พวกเราได้รับคำสั่งจากคุณหลินให้มาต้อนรับคุณ”
กัปตันพยักหน้า ไม่ได้ถามรายละเอียดการต่อสู้ต่อ
“ไปกันเถอะ ไปพบคุณหลิน”
สีหน้าของกัปตันปรากฏความปรารถนาเล็กน้อย
“ฉันอยากจะเห็นกับตาตัวเองว่า ผู้ชายที่ก่อให้เกิดคลื่นลมในดินแดนรกร้างขนาดนี้ หน้าตาเป็นอย่างไร”
