บทที่ 88 – เส้นตาย
หลินโม่พยักหน้า แล้วเดินตามเจียงอี้เข้าไปในอาคาร
บรรยากาศทั้งบริษัทแตกต่างไปจากวันปกติ พนักงานเดินกันเขย่งปลายเท้า ในอากาศอบอวลไปด้วยความรู้สึกเคร่งขรึม
หน้าห้องประชุม มีชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสองคนยืนอยู่ ท่าทางตรงแน่ว สีหน้าจริงจัง
เมื่อเห็นหลินโม่กับเจียงอี้เดินมา พวกเขาเพียงแค่เหลือบมอง ไม่ได้ขวาง แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร
เจียงอี้ผลักประตูเข้าไป
ในห้องประชุม มีคนนั่งอยู่สามคน
คนที่เป็นหัวหน้าเป็นชายวัยกลางคนอายุราวห้าสิบกว่า หน้าทรงสี่เหลี่ยม ผมหวีเรียบแปล้ แม้จะสวมชุดลำลอง แต่กลิ่นอายของผู้มีอำนาจที่ติดตัวมานานก็ไม่อาจปิดบังได้
เขาคืออธิบดีจางจากกระทรวงพลังงาน
ด้านหลังเขามีชายหนุ่มกับหญิงสาวอีกสองคนนั่งอยู่ กำลังจดบันทึกอะไรบางอย่างอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นหลินโม่เข้ามา สายตาของอธิบดีจางก็จับจ้องมาที่เขา
เป็นชายหนุ่มที่ดูธรรมดามาก แต่งตัวสบายๆ มองไม่เห็นความพิเศษอะไร
แต่เขากลับเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังการสั่นสะเทือนวงการพลังงานทั้งหมด และทำให้บริษัท เทียนเหิง เอเนอร์จี้ ล้มครืนในชั่วข้ามคืน
“อธิบดีจางคะ นี่คือประธานกรรมการของคุณหลินโม่ แห่งบริษัท หย่วนซิง เทคโนโลยี ของเราค่ะ” เจียงอี้แนะนำอยู่ข้างๆ
“สวัสดีครับ อธิบดีจาง” หลินโม่ยื่นมือออกไปก่อน
อธิบดีจางลุกขึ้นจับมือกับเขา ท่าทางเป็นมาตรฐาน แรงบีบก็พอเหมาะพอดี
“คุณหลิน หนุ่มไฟแรงจริงๆ นะครับ”
น้ำเสียงของเขาดูสุภาพ แ